من تا ۱۷ روزگی پسرم خونه خودم بودم
از ۱۷ تا ۴۰ روزگیش خونه مادرم بودم

بعد برگشتم خونه خودم منتها هربار میریم خونه خودمون پسرم انقدرررر گریه های شدید و عجیب غریب می‌کنه که مجبور میشم برگردم خونه مادرم

بنظرتون دلیلش چیه؟

هرجای دیگه میریم اوکیه فقط خونه خودمون اونطوری میشه

منم هر وقت از خونه مادرشوهرم میایم خونه خودمون شروع میکنه به گریه کردن. به نظر من سمت دعا نوشتن و سرکتاب و اینا نرو اصلا. دلیلش اینه که اونجا تعداد افراد زیاده و خوشحاله هر کی یه جوری باهاش بازی میکنه وقتی میاد خونه انگار که بهش بگی بازی دیگه تموم شد. من میگم یه اسباب بازی یا یه چیز جذاب رو تو خونه بذار که اومد باهاش بازی کنه خودتم بیشتر پیشش باش باهاش وقت بگذرون بازی کن.

وای من بچم برعکس فقط خونه خودمون خوبه شیر میخوره هرجا میبرم کوفتم میشه تا موقه ک برمیگردیم سرپام🫠

آغوشی کانگورویی بگیر

عزیزم سعی کن تو خونه صدای قرآن پخش کنی ، وقتی هم می‌خوابه قرآن رو سرش بذار ، دمای محیط رو هم مناسب کن براش ، کنارش سعی کن بمونی بیشتر

بخاطر اینکه تو دست تنها میشی ومجبوری بخاطر هرکاری چند قدم ازش دوربشی اما اونا مدام کسی کنارشه

شاید میگم شاید یه چیز اذیت می‌کنه یه سنگینی یا دعا چیزی
اسپند دود کن
البته این از قدیمی ها شنیدم

از خونه خوشش نمیاد جا ب جا شین😂😂