چقدر امسال با پارسال برام فرق میکنه . پارسال این موقع خسته بودم و داغون و افسرده . علی کولیک داشت، رفلاکس داشت و حساسیت به پروتئین گاوی . خیلی سخت خوابش میبرد . به شدت گریه میکرد و بی قرار بود . یه وقتایی دیگه توی خونه هیچ جوره اروم نمیگرفت . از اونجایی که همسرم هم به خاطر مشکل زانو اصلا نمی تونه رانندگی کنه، من روزها و ساعت های طولانی علی رو توی ماشین این ور اون ور میبردم که یکم بتونه بخوابه . یه دفعه که تا جاجرود رفتم ، ساعت نه شب ..... علی تازه خوابش برده بود که یهو یه کامیون رد شد بوق زد علی بیدار شد و زد زیر گریه . و من در نهایت یاس و خستگی و افسردگی کنار جاده جاجرود زدم کنار ، در ماشین رو باز کردم و فقط داد زدم . خیلی بهم سخت گذشت ولی امسال به طرز عجیبی همه چی قشنگ شده . علی راه افتاده ، و ما هر روز برای خودمون برنامه داریم . و کیف میکنیم . بسته به هوا پارک میریم، شهرکتاب میریم، پاساژ میریم ، خانه بازی میریم. حتی توی فکرم ببینم چه موزه ای مناسبه براش با هم بریم ...
از پارسال تا امسال ، فقط یک سال گذشته ولی این کجا و آن کجا ....

تصویر
۹ پاسخ

من هنوز تو همون مرحله خسته و داغون و افسردم و به نظرم هنوز همه چیز سخخخخخخته

بچه من خودش اذیت نکرد
ولی من افسردگی شدید داشتم
درسته الان شیطونه و بند نمیشه ی جا
ولی خدایا هزار بار ده هزار بار شکرت ک من بهتر شدم
خدایا شکرت همش شکرت ک خودمو ب خودم پس دادی

میدونی؟ انگار کم کم وقتشه هم یه نفسی تازه کنیم برای فصل جدید، هم یکم عاشقانه ‌تر قد کشیدن و شکوفا شدنشون رو تماشا کنیم 🩵🩷❤️
خداقوت بابت اون یه سال سخت
گوارای وجودت این روزای شیرین

برید باغ پرندگان عشق کنه کنار یه عالمه پرنده که رها برای خودشون میچرخن کنارتون
باغ وحش ارم خرس و شیرو گرگ و ببرو میمون ببینه کیف کنه
اقیانوس پارک(خیلی مالی نیستا ولی قسمتای ماهیاش برای علی جذاب خواهد بود)

با همش خودتم یه بار دیگه دنیا رو از اول کشف میکنی

this too shall pass
واقعا هیچ چیزی موندگار نیست
خوشبختانه یا متاسفانه

من پارسال خیلی راحتتر بودم نوزاد خیلی خوبی بود خداییش.
ولی امسال باوجود سختی بیشتر رادین فوق العاده شیرینتر شده😍

بچه من که درست نشد هیچ بدترم شده

پسر من از موقع تولد تا الان همیشه شکنجه داده منو از زندگی سیرم

چقدر با حرفات همزاد پنداری کردم🫂 چقدر این سختیازنده و تازه بود واسم🥺 واقعا خوشبخال مامانایی که بچه هاشون بدون حساسیت و رفلاکس بدنیا میان
الهی هرساله کنار هم بهتر و شادتر از سال قبلش باشین♥️

اوخیییی دخترمنم ب شدتتتتتتت تاالان اذیت کرده ولی تازگی یکم بهتر شده اگه درد دندونشوفاکتور بگیریم خیلییییی خوب شده شکر خدا
ایشالا همه روزاتون ب خوشی بگذره و آرامش ❤️

سوال های مرتبط

مامان مارشمالو مامان مارشمالو ۱۵ ماهگی
کسی اینجا هست که بچه‌ش همسن بچه من باشه و هنوز راه نرفته باشه؟ پسر من فقط در حد این که مبل و میز رو بگیره و با کمک راه بره این کار رو انجام میده و تنهایی و مستقل نمیتونه خودش راه بره. حتی وقتی بیرون میریم یا توی خونه دست من و باباشو میگیره، قشنگ راه میره. و با همون یه مسیر طولانی رو پیادهروی میکنه. ولی به تنهایی هنوز قدم بر نداشته که بخواد مستقل راه بره. البته این هم بگم که اطرافیان من و شوهرم همیشه پسرم رو بغل میکنن و اصلا بچه من زیاد روی زمین نمیمونه که بخواد خودش تلاشی برای راه رفتن بکنه. چون همیشه توی بغله. و هرچی به اطرافیان میگم کمتر بغلش کنید گوش نمیدن و این باعث میشه که توی خونه هم وقتی با من تنهاست همیشه تقاضای بغل بکنه و این خیلی کار رو برای من سخت میکنه. ولی راجع به این که هنوز راه نرفته یه مقدار نگرانم. از ChatGPT پرسیدم، بهم گفتش که تا هجده ماهگی بچه تایم داره برای راه رفتن.
اینم بگم که بچه من حدود پنجاه تا کلمه رو میگه و حتی شعر هم میخونه. و یه سری جمله بندی ها رو هم میگه. یعنی یه جورایی صحبت میکنه کم‌.و توی ارتباط و یادگیری و حرف گوش دادن و توجه مشکلی نداره. حتی شیطونی هم خیلی میکنه میخواستم ببینم شما همچین تجربه ای دارید؟
مامان علی 💙👶🏻 مامان علی 💙👶🏻 ۱۴ ماهگی
از همون روزی که فهمیدم قراره مادر بشم، زندگی تصمیم گرفت منو بدون هیچ مقدمه‌ای بندازه وسط سخت‌ترین امتحان عمرم!
نه مادری بود که دستمو بگیره و بگه این طبیعیه، نترس دخترم…
نه خواهری که نصفه‌شب بهش زنگ بزنم و بپرسم: «تو هم این‌جوری بودی؟
من بودم و یه عالمه سؤال، یه دنیا استرس و گوگل که احتمالاً تو این مدت از دستم به ستوه اومده!
ماه‌های بارداری گذشت؛ با ترس‌های ریز و درشت،
تا روز زایمان؛ روزی که فکر می‌کردم سخت‌ترین قسمت ماجراست!
غافل از اینکه اون فقط مقدمه بود و زندگی داشت نسخه اصلی رو برام رو می‌کرد!علی اومد و من هم‌زمان با مادر شدن، وارد دانشگاهی شدم که نه استاد داشت، نه جزوه، نه تعطیلات بین‌ترم!
رشته‌اش هم «مادری با گرایش شب‌بیداری و نگرانی مزمن» بود! 😂🤦🏻‍♀️
هر تبش، امتحان من بود؛هر گریه‌اش، معمایی که باید حل می‌کردم؛
هر غذای نخوردنش، پروژه‌ای تحقیقاتی که با هزار دستور و ترکیب جدید شروع می‌شد و گاهی با یک دهنِ بسته و یک مادرِ شکست‌خورده به پایان می‌رسید!
سیزده ماه از مادر شدن من گذشته و من هنوز گاهی نمی‌دونم دارم درست پیش می‌رم یا نه.راستش گاهی دلم می‌خواست مادرم بود…
یا خواهری داشتم که فقط نگاهم کنه و بگه: «بیا این بچه رو بده من، تو یه نفس بکش!ولی زندگی برای من این قسمت رو ننوشته بود…
من موندم و علی؛و مسیری که مجبور شدم خیلی چیزهاش رو تنهایی یاد بگیرم.من توی این سیزده ماه فقط علی رو بزرگ نکردم؛ خودم رو هم از نو ساختم.با دست‌هایی که گاهی می‌لرزن، چشمایی که از بی‌خوابی خسته‌ان و قلبی که با تمام نابلدی‌هاش، عاشقانه بلدِ مادر بودنه.
مامان kiyan🩵🩷sogand مامان kiyan🩵🩷sogand ۲ سالگی
درد بچه مادرو پیر می‌کنه منی که هرکاری میکردم وزنم کم بشه و نمیشد یک هفته که دخترم بستری بود ۵کیلو کم کردم و همه میگن خیلی لاغر دیده میشم خدا بچه دشمن رو هم مریض نکنه درد بدیه راضی بودم هروز هزاربار زجرکشم بکنن ولی دخترمو تو اون حال نمی‌دیدم خدارو قسم میدم به این شب‌های عزیز هیچ بچه ای مریض نشه ، ❤️‍🩹یه موضوعی که تن و بدن خودمو واقعا لرزوند و هنوزم براش گریه میکنم اینه دختر من دوروز قبل تاسوعا و عاشورا آی سی یو بود دخترمن مثل علی اصغر امام حسین حق نداشت چیزی بخوره لب و دهنش همه خشک بود انقد گریه کرد من فقط نگاهش میکردم و آب میشدم و گریه میکردم لباش از خشکی ترک خورده بود حتی اجازه بغل گرفتن هم نداشتم چون دستگاه وصل بود بهش ما بعد از سالها برگشتیم به روز عاشورای حسینم بمیرم آقا برای علی اصغرت چی کشید دختر من که جونی نمونده دیگه براش دیگه اخرا فهمید کسی بهش حتی یه قطره آب نمیده لب پایینشو میکرد دهنش که با آب دهن یکم تر بکنه ، دختر من تو بیمارستان علی اصغر بود و دقیقا حال خود علی اصغر امام حسینو داشت تن و بدنم میلرزه واقعا از این اتفاقا ❤️‍🩹🥺
بارداری و زایمان و فرزند پروری و غربالگری نوزادان