اهمیت مصرف منیزیم در بارداری

مهر ۹۹ | زمان مطالعه : ۹ دقیقه
منیزیم در بارداری

مصرف منیزیم در بارداری برای سلامتی مادر و جنین بسیار مهم است. منیزیم یک ماده معدنی اساسی است که تقریباً به تنظیم همه سیستم های بدن مادر و کودک کمک می‌کند. تاثیر منیزیم بر جنین و مادر تنها در تقویت استخوان‌ها و دندان‌ها نیست؛ بلکه در تنظیم عملکرد آنزیمها‌، تنظیم انسولین و کنترل قند خون نیز موثر است. همچنین این عنصر در ترکیب با کلسیم، فرایند استراحت و انقباض عضلات را تنظیم می‌کند. گرفتگی عضلات و خستگی شدید معمولا از علائم کمبود منیزیم در بارداری است. در کمبودهای شدیدتر، ممکن است دچار عوارض بارداری جدی‌تر نظیر پره اکلامپسی و رشد ضعیف جنین شوید. 

اگر می‌خواهید بدانید که تاثیر منیزیم بر جنین و مادر چیست و زمان مصرف قرص منیزیم در بارداری چه موقع است، با این مقاله همراه ما باشید. 

 

اهمیت مصرف منیزیوم در بارداری چیست؟

مصرف منیزیم در بارداری به دلایل مختلفی اهمیت دارد. جدا از عملکرد تثبیت کننده آن در تشکیل استخوان‌ها و  دندان‌ها‌، سوخت و ساز بدن را در سلولهای ما تنظیم می‌کند و اخیراً مشخص شده است که در بیش از 600 واکنش آنزیمی به عنوان کوفاکتور عمل می‌کند و به عنوان یک فعال کننده برای 200 آنزیم دیگر عمل می‌کند. منیزیم همچنین برای سنتز اسیدهای نوکلئیک و پروتئین‌ها‌، کنترل قند خون و تولید آدنوزین تری فسفات نیاز است.

سطح مناسب منیزیم در بارداری بدن ما را در مقابل استرس مقاوم می‌کند. همچنین عملکرد سیستم عصبی و سیستم قلبی عروقی را تنظیم می‌کند و فشار خون سالم را در بدن برقرار می‌کند. مصرف منیزیم در بارداری برای کنترل انقباضات عضلات و به ویژه برای ریلکس عضلات بعد از انقباض، اهمیت دارد. به همین دلیل مصرف مکمل منیزیم در بارداری برای تسکین گرفتگی عضلات بدن و دردهای شبیه قاعدگی در ناحیه شکم زنان باردار، بسیار مفید است. 

کمبود منیزیم در بارداری چه عوارضی دارد؟

یکی از عوارض بارداری نسبتا شایع در سه ماهه دوم و سوم بارداری، گرفتگی عضلات است. معمولا این عارضه یکی از علائم کمبود منیزیم در بارداری است. از دیگر علائم کمبود منیزیم در بارداری می‌توان به تپش قلب و خستگی شدید اشاره کرد. کمبودهای جزئی، معمولا جایی برای نگرانی ندارد، اما در کمبودهای شدید منیزیم، ممکن است دچار نوعی از انقباضات رحمی ‌شوید که به آسانی برطرف نمی‌شوند. گاهی اوقات این انقباضات مزمن رحم می‌توانند به زایمان زودرس منجر شوند. 

همچنین هنگامی‌که کمبود منیزیم وجود دارد‌، اثر متعادل کننده آن بر روی سیستم قلبی-عروقی متوقف می‌شود و خطر فشار خون بارداری افزایش می‌یابد و می‌تواند به پره اکلامپسی، یکی از عوارض بارداری نسبتا خطرناک، منجر شود. همچنین این مادران بیشتر از بقیه در معرض خطر دیابت حاملگی قرار دارند. تشدید شدن تهوع بارداری نیز یکی دیگر از علائم کمبود منیزیم در بارداری است. بنابراین‌، متعادل بودن سطح منیزیم برای سلامتی مادر و کودک ضروری است.

خوشبختانه به محض جبران کمبود منیزیم، علائم کمبود منیزیم در بارداری برطرف می‌شود و معمولا هیچ آسیب دائمی باقی نمی‌گذارد. 

مصرف منیزیوم در بارداری چگونه گرفتگی عضلات را از بین می‌برد؟

برای اینکه عضلات بتوانند به خوبی کار کنند باید نسبت منیزیم و کلسیم در آنها متعادل باشد. کلسیم برای انقباض عضلات ضروری است، در حالیکه منیزیم برای آرامش عضلات لازم است. اگر به دلیل کمبود منیزیم، نسبت کلسیم به منیزیم در عضله افزایش پیدا کند، عضلات دیگر نمی‌توانند ریلکس شوند و اسپاسم یا گرفتگی عضلات ایجاد می‌شود. 

منیزیوم با غیر قابل نفوذ کردن غشای سلولی، اثر ریلکس کننده خود را اعمال می‌کند. زمانی که غشای سلولی غیر قابل نفوذ شود، کلسیم و سایر الکترولیت‌ها مانند پتاسیم و سدیم قابلیت نفوذ به عضلات و سلول‌های عصبی را ندارند. این باعث می‌شود که تحریک پذیری سلول‌های عصبی و گرفتگی عضلات کاهش یابد. بنابراین مصرف منیزیم قبل از بارداری ‌، در طول بارداری و بعد از بارداری برای جلوگیری از گرفتگی یا اسپاسم عضلات حیاتی است.

کمبود منیزیم در بارداری

مقدار مصرف منیزیم در بارداری چقدر است؟

مقدار توصیه شده مصرف منیزیم در بارداری برای زنان زیر 18 سال 400 میلی گرم و در زنان بالای 18 سال 350 تا 360 میلی گرم است. مقدار مصرف منیزیم در بارداری و شیردهی نسبت به سایر مواقع بیشتر است. یکی از دلایل آن این است که به دلیل تغییرات هورمونی در دوران بارداری‌، منیزیم بیشتری از طریق ادرار دفع می‌شود. علاوه بر این، منیزیم در تقسیم سلولی و رشد جنین نیز نقش دارد و در آنجا نیز مصرف می‌شود. همچنین در اواخر مراحل بارداری‌، کودک متولد شده باید ذخایر منیزیم کافی برای ماه‌های اول زندگی‌اش داشته باشد. در سه ماه آخر بارداری‌، جنین تا 7 میلی گرم منیزیم در استخوان ها و ماهیچه های در حال رشدش ذخیره می‌کند.

زمان مصرف قرص منیزیم در بارداری توسط پزشک تعیین می‌شود. اکثر پزشکان توصیه می‌کنند که مصرف مکمل منیزیم در بارداری را در تمام طول بارداری و تا پایان شیردهی ادامه دهید. بدین ترتیب مطمئنا میزان منیزیم مورد نیاز مادر و کودک در طی ماه‌های مهم زندگی تامین خواهد شد. همچنین اگر شما قصد باردار شدن دارید، ممکن است حتی پزشکتان به شما توصیه کند که مصرف منیزیم قبل از بارداری آغاز شود.

کدام غذاها حاوی منیزیم هستند؟

آجیل‌ها و دانه‌ها بیشترین مقدار منیزیم را دارند که در راس آنها آن تخم آفتابگردان و دانه کتان قرار دارد که در هر 100 گرم آنها به ترتیب 420 و 350 میلی گرم منیزیم دارد. جوانه گندم و جو نیز مقادیر قابل توجهی منیزیم دارند. هر 100 گرم موز نیز حدود 45 میلی گرم منیزیم دارد. با این وجود، حدود یک سوم زنان نمی‌توانند از طریق غذاهای گیاهی منیزیم کافی را به دست آورند. علت این است که فیتاتهایی که معمولاً در غذاهای گیاهی یافت می‌شوند‌، به منیزیم موجود در این غذاها متصل شده و باعث دفع آن از بدن می‌شوند.

عوارض زیاده روی در مصرف مینزیم در بارداری چیست؟

در صورتی که در مصرف مینزیم در بارداری زیاده روی کنید، بخشی از منیزیم اضافی موجود در خون، از طریق کلیه‌ها و در ادرار دفع خواهد شد. یک بخشی از منیزیم اضافی نیز از طریق روده‌ها و در مدفوع دفع خواهد شد؛ زیرا هرچه مقدار مصرف منیزیم در بارداری بالاتر برود، جذب آن در روده کمتر خواهد شد. زمانی که مقدار زیادی منیزیم از طریق مدفوع، دفع شود اثر ملین دارد. البته این وضعیت گاهی به نفع زنان باردار است و یبوست را که یکی از شایعترین عوارض بارداری است، برطرف می‌کند. اما گاهی هم باعث ایجاد اسهال شدید و دفع الکترولیتها و مواد مغذی از بدن می‌شود. 

مصرف دوزهای کوچک منیزیم در طول روز می‌تواند به راحتی از بروز این عارضه جلوگیری کند. به عنوان مثال اگر از پودر منیزیم در بارداری استفاده کنید، به راحتی می‌توانید در هر وعده مقداری از آن را در 500 تا 750 میلی لیتر آب حل کنید و در طول روز مصرف کنید. نحوه مصرف پودر منیزیم در بارداری را از دکتر داروساز بپرسید.