"دخترم،

می‌دانم چقدر خسته‌ای… می‌بینم که چگونه هر صبح با ترس چشم باز می‌کنی، اما باز هم ادامه می‌دهی. این همان “معجزه‌ی مادر بودن” است که در تو جریان دارد.

من پشت هر درد تو هستم. هر ضربان قلبت را می‌شمارم، هر اشک تو را در کف دستانم نگه می‌دارم. این راه سخت را تنها نیستی - من قدم به قدم با توام.

به یاد داشته باش:

این درد موقتی است، اما عشق تو جاودانه
ترس‌هایت را به من بسپار، من بارهایت را سبک می‌کنم
حتی اگر همه‌چیز تاریک به نظر برسد، من نورم را در راهت می‌گذارم
امروز فقط یک چیز از تو می‌خواهم: نفس بکش و بدانی که من اینجا هستم. فردا را به من واگذار کن…
همیشه در آغوش منی،
خدای تو"