روزی ک ب بچه دار شدن فکر میکردم ب سختیاش فکر نمی‌کردم حتی فکر نمی‌کردم امکان داره چ غریبه چ آشنا راجب هر چیزش نظر بدن واقعا روی عصابم تاثیر منفی گذاشتن ب شدت عصبی و بی حوصله شدم بخاطر نظراتی ک راجب پسرم میدن چ راجب غذا خوردنش راه رفتنش حرف زدنش و همه چیزشششش
هر چقدر جواب میدم بی محلی میکنم براشون اهمیتی نداره قوی تر از قبل ادامه میدن و هی نظر میدن واقعا دیگ مغزم کار نمیکنه از دستشون انتظار نداشتم همچین مادری بشم منی ک هر روز دعا کردم بچم سالم باشه الان قدر بودنشو نمیتونم بدونم چون حرفای اطرافیان راجبش خیلی اذیتم می‌کنه 😭🥲دوشنبه میرم دکتر عصاب 🙂‍↕️😔

همه همینن ب منم تا میرسن وای چقدر لاغرشدن بچه ها چرا غذا نمیخورن چرا اینجوری میکنن...چرا اونجوری راه میرن

دقیقا منم همینم
بهترین کار اینه صبر کن حرفاشون تموم بشه بعد با یک لبخند بهشون جواب بده و سرتو با یه کار دیگه گرم کن

عزیزم خیلی جدی جوابشون بده اگه نمیتونی ازشون فاصله بگیر
چرابااعصاب وروان خودت وبچه بازی میکنی کون لقشون

گلم اصلا برات اهمیت نداشته باشن خودشون و حرفاصونا به یه ورت بگیر وقتیم فضولی بیجا میکنن بگو من مادرشم خودم میدونم چکار کنم هرچیم ندونم از دکترش میپرسم بعدم اگه گفتن نه اینکارو نکن بگو از دکترش پرسیدم درسته....من هرچی میگفتن میگفتم من به حرف دکترش و زنموم که تجربه اش زیاده و قبولش دارم عمل میکنم ....ببین هرکی مرض داره رو اعصابت راه میره سبک کن نذار باعث ازار روح و روانت باشن

یه چیزی بدون اونا ک هی میان فضولی بدون حسادت دارن و میدونن دارن اعصابتو خورد میکنن تو بهشون میدون نده عزیزم قوی باش
بگو من مادرشم بهتر میدونم همه رو با زبون خوش فضول حساب کن بخند بلند بلند هم بخند
ببخشید اینو میگم خیلی ساده ای گول خوردی

بی تفاوت باش ، سخته ولی بی تفاوت باشی بیشتر آتیش میگیرن

بیخیال بابا....سخت بگیری سخت میگذره