من شهرستانم خونه پدرم🏡امروز خاله کوچیکه دعوتمون کرد خونشون دو تا گل پسر ۱۳ و ۱۰ ساله داره.نگم که چقدر دخترمو دوست داشتن و باهاش بازی کردن با اینکه بار اول بود میدیدنش😌به حدی دخترم بهش خوش گذشت و کیف کرد که حد نداره.منم البته کنارشون بودم خدای نکرده اتفاقی نیفته بالاخره بچه هستن.با خودم گفتم ای کاش تو تهران هم بچه ی هم سن و سال دخترم بود یا فامیلی همسایه ای کسی،متأسفانه خانواده همسرم همه بچه هاشون بزرگن☹️با اینکه دخترمو بیرون پارک میبرم اما خب هم بازي داشتن یه چیز دیگس الان میفهمم زمان قدیم چرا بچه پشت هم میاوردن.چقدر دوست داشتم خونم اینجا کنار خانوادم بود چون انرژی اینجا خیلی بیشتره😪

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط