مامانا من یه سوال بپرسم اگر دوست داشتین جواب بدین🥲
با اینکه الان هشت ماهه گذشته شهرزاد به دنیا اومده ولی خب هربار که بد عنقی میکنه گریه هاش زیاد میشه یا نمیزازه به کارام برسم کلی اعصابم بهم میریزه (حتا بعضی وقتا سرش داد میزنم)با اینکه خودم میدونممممم کاملا اشتباهه ولی نمیدونم چرا دست خودم نیست میخوام برم مشاوره ولی گفتم بپرسم ببینم شماهم اینجوری میشین یا نه؟

خیلی یهویی اومد تو زندگیمون بدون اینکه من واقعا آمادگی قبلیش داشته باشم یا خواسته باشم الان با اینکه جونش به جونم بسته و همه جوره عاشقشم ولی ازینکه دیگه زندگی قبلیم از دست دادم هنرم کارم باشگاه
اعصابم بهم میریزه فک میکنم دیگه هیچوقت مثل سابق نمیشه

عزیزم منم اوایل خیلی خیلی سختی کشیدم
گاهی شد داد زدم سرش و عین سگ پشیمون شدم هممون همینجوری هستیم ولی این دلیل نمیشه تو فک کنی بچتو دوس نداری نگران نباش اون یادش نمیمونه منم همه چیم تغیر کرد
من انلاین شاپم داشتم همش باید سرم تو گوشی باشه و بعدش یه ماه پیش مغازه باز کردم نزدیک خونه مامانم فشار کار هم از یه طرف اومد روم
باچجود همشون مامانم درست حسابی نگه نمیداشت

زمان میخواد
از قبلم بهتر میشه 😍😍😍

وقتی میخوایی داد بزنی اول نگاش کن که چقد کوچولو

منم دقیقا مثل توام

منم همینجورم
مادر بودن سخته از همه چیز خودت باید بگذری
منم خیلی دلم برای روزای که بچه نداشتم تنگ شده چقدر به خودم می‌رسیدیم آرامش و اعصاب و روان داشتم🥲
بچم خیلی جیغ جیغوعه و همش بغلمه دست و کمر و گردن ندارم
مامانم هم نزدیکم نیست که یه دو ساعت بهش بسپارم برم بیرون یکم حال و احوالم عوض شه🥲
شاید چون خیلی خسته ایم اینطوری شدیم🫠

سلام عزیزم
منم همینجوریم

ببین گلم تو الان ۹ماه ی بچه تو شکمت از پرورش دادی از بدنت از وجودت تغذیه کرده از ی نطفه تبدیل شده ب ی انسان پ بدنت تو اون ۹ماه خیلی کار کرده و هر اعضای بدنت بجای ی نفر برا دونفر کار کرده مثله اینکه تو بجای تمیز کردن و کارای خونه خودت ی خونه‌ی دیگه و ی سری کارای دیگه هم انجام بدی چقد خسته میشی چقد ب بدنت فشار میاد چقد کم میاری
دقیقا بدن ما زنا هم تو بارداری همینه بجا کار برا ی نفر همه اعضای بدنمون با دونفر کار کردن
و بعد پرسه‌ی سخت بارداری رسیدیم ب زایمان
زایمان هم ک چقد خون از دست دادیم قسمتی از بدنمون بریده شد تا ی بچه ب این دنیا بیاریم
و بعد از پرسه‌ی سخت بارداری و زایمان رسیدیم ب پرسه‌ی بچه داری
با شکم پاره و بخیه و بدنی ک تازه کم کم میخاد ب خودش بیاد و بفهمه دیگ ی نفره ن دونفر ی بچه میدن بغلمون میگن برو بزرگ کن
ی موجودی ک همهههههه چیزش با توعه

خب دیگه گلم با این همه کار چ انتظاری از بدنت و ذهنت داری

بدن و ذهن تو خستس حقم داره
بدون وقفه پشت سر هم بارداری و زایمان و بچه داریو طی کرده
نیاز ب استراخت داره ک ما زنا استراحت نداریم

همه این حسات طبیعیه
چون را خیلی سختی رو گذروندی (مثله این میمونه ک ما از ی جنگ بیرون اومدیم و دوباره فرداش رفتیم ی جنگ دیگه)

منم خیلی وقتا مثل تو میشم سر بچم داد میزنم میشینم گریه میکنم با شوهرم دعوا میکنم
یادم میره غذا بخورم
یادم میره موهامو حتی شونه کنم
فقط بدو بدو دنبال کارای خونه و بچم
اخرشم بچه یا نق میزنه یا بالا میاره یا یوبس میشه

تراپی هم من رفتم فعلن جوابی نگرفتم

منم همش جیغ میزنم🤣شوهرم بچرو میگیره میگه بیا ولش این مادرت دیوونه شده😂😂

طبیعی هست من موقع غذا خوردنش اینا عصبی میشم چون کلا میخاد سفره رو جمع کنه و پرت کنه این ور اونور درسته لازمه بچگیشه ولی خب همیشه نمیشه پابه‌پاش گذاشت هرکاری دوست داره بکنه ،من زیاد خوندم‌ک حوصله زیاد میخواد بچه ولی گاها آدم کم میاره مخصوصا وقتایی ک شب ها نمیشه خوابید و بد خلقی هم مکنه بچه دیگه چیکار میشه کرد ولی داد زیاد نمی‌زنم خودم میزنم من بیشتر😂 که گاها می‌ترسه دادهم بزنم به طرق اون نگا نمیکنم مثلا تی‌وی رو نگا میکنم میگم خدا منو بکشه راحت شی 😂😂😂😂 البته بعدش کلی عذاب وجدان میگیرم چون هرچی باشه روش تاثیر منفی داره این کارا و مغز اون در حال رشد هست و یه فضای آروم و با محبت میخاد و این رفتار ما باعث استرسش میشه ...

عزیزم همه اینا طبیعیه. چون با اومدن بچه فقط مادره که زندگیش کلا عوض میشه. منم مثل تو کارم شده فقط بچه داری.هرچند از خانه داری اضلا خوشم نمیاد و اللن نمیتونم برم سرکار ولی همش با خودم میگم اشکال نداره اینم یک دورانه. هم من هم دخترم باید از این مسیر لذت ببریم. هرجند بعضی وقتا کم میارم ناامید میشم. و این کاملا عادی هست. ولی خب اگه مدام این حال رو تجربه میکنی بهتره با مشاور صحبت کنی چون اینجوری هم خودت اذیت میشی هم کوچولوت. نهایتا دو سال دیگه میتونی برگردی به کار و حرفه خودت. نکزان نباش🩷

اره عزیزدلم برای همه ی مادرا این اتفاق پیش میاد اگر تاپیک های منم نگاه کنی دقیقا مثل همین یه تاپیک دارم تو یه انسانی و این خیلی طبیعیه که گاهی وقتا از کوره در بری یا ناراحت بشی پس خودتو ناراحت نکن من قبلا این عمل رو زیاد انجام میدادم ولی الان به شرایط موجود و به گریه هاش کردم

منم دقیقا همینطوریم
الان هر موقع پسرم غذا نمیخوره خیلی عصبی و ناراحت میشم نمیتونم خودمو کنترل کنم

پناه هم همینه همش میچسبه بهم نمیذاره کارام کنم گریه میکنه خونه میذاره تو سرش تا بغلش کنم منم گاهی عصبی میشم از دستش خیلی وقتا از عصبانیت گریه کردم خودم زدم
منم ازین ک میبینم دیگ مث قبل نمیتونم باشم بهم میریزم ولی حسم موقته

طبیعی چون همه مسؤلیت یه موجود جدید همه جوره گردن مادره
کسی نیست نگه داره آدم خسته میشه چون دیگه مثل سابق برا خودت نیستی

عزیزم طبیعی هست مادر بودن خیلی سخته سعی کن هر چند وقت یبار دخترتو به یکی بسپاری بری برا خودت خوش بگذرونی مغزت استراحت کنه والا من شده گاهی میزنم ت سر خودم