مامانا دخترمن الان بمدته عین چسب چسبیده بمن همش خونه ایم تااتتق میرم پشت سرمه میخوام برم ببخشید دستشویی گریه میکنه پا میکوبه میترسم میترسم نمیزاره برم دستشویی میگه منم میام میخواد بره اتاق میترسه میگه توهم بیا اتفاقیم نیوفتاده که بگم مونده تو ذهنش شاید بخاطر اونه .تو هرشرایطی چسبیده بمن

وای خواهر همدردیم ولی با این تفاوت علاوه بر پسرم دخترمم که یسالشه همینجوریه مثلا نشسته با اسباب بازی‌اش بازی می‌کنه تا من بلند میشم زودتر از من بلند میشه میچسبه به پام اگه بیخبر برم دستشویی که واویلا هر دوتاش گریه میکنن و با مشت میزنن به در دستشویی

حس میکنم اکثر بچه ها تو این سن از بعضی چیزا میترسن چون تو این سن خیلی تخیلی میشن پسر منم اینجوریه ولی نایده نگیرش سعی کن طوری باشی ک‌درموردش باهات حرف بزنه مثلا بگو از چی میترسی میگه مثلا هیولا شما بگو اووووه هیولا خب یکم ترس داره بنظر تو کجاش ترسناکه سرش پاهاش یا چشماش هرچی بیشتر درموردش حرف بزنه بهتره

یه عکس هست بچهه داره گریه میکنه میگن اگه ب بچه هاتون نشون بدین و بگین از جی ناراحته هر چی گفت ینی اون موضوع واسه خودشم مهمه
حالا شما ی کودک گریان نشونش بده بگو بنظرت از چی ترسیده

احتمالا كارتون يا تصويري ديده كه ترسيده
خب حتما چيزي توي ذهنشه
هيولا
دايناسور
دزد
يا فكر و خيال بچگونه
بايد باهاش همدلي كنين دعواش نكنين
بگين نقاشيش رو بكشه
و هر جور ميتونين از ذهنش بيارين روي زبونش تا عامل ترس رو شناسايي كنين