الان داشتم تمام پست های که گذاشتم تو گهواره رو نگاه میکردم
همه دغدغه ها و نگرانی ها سوال هام و که میخوندم‌ دیدم الان چقدر نسبت به قبل بزرگ شدم
چقدر یک سریشون بچه گانه بوده
چقدر صبرم بیشتر شده
چقدر باید بقیه که الان تو موقعیت قبلی خودم هستن و بیشتر درک کنم
و بهشون فرصت تجربه بدم
گاهی وقتا آدم یادش می‌ره خودش قبلا چه جوری بوده و بقیه رو قضاوت می‌کنه
اینکه میگن تا با کفش‌کسی راه نرفتی قضاوتش نکن هم سر همین موضوع
ما همه مون تجربه ها و زندگی های یکسانی نداریم
چه بسا اگر تجربه های امروزمون و نداشتیم رفتار متفاوتی هم داشتیم
همدیگه رو بیشتر درک کنیم
کمتر قضاوت کنیم
و بیشتر به هم عشق بدیم تا هر کدوممون در هر مرحله از رشد روحی هستیم با موفقیت و بهتر ازش عبور کنیم....
فرزند پروری
فرزند
خوراک
پوشاک

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط