نمیدونم‌چرا از وقتی زایمان کردم یکی از دغدغه های اصلیم شده بچه دوم🫤
روزی نیست که باخودم فکر نکنم که چیکار کنم؟بیارم؟نیارم؟کی بیارم؟اختلاف سنی کم باشه یا زیاد؟
شماهم فکر میکنید؟
هم دلم میخواد پسرم تنها نباشه هم دیگه واقعا دلم بچه نمیخواد
این چه فکر مریضیه تو سرم
یک سواله بی جوابه ک فقط هرروز از خودم میپرسم

نه من از اول دنبال تک فرزندی بودم و دختر میخواستم اگه پسر بود دومیو به خاطر دختر میاوردم که دختر شد و زحمت منم کم شد😅 البته آدم جنسیت زده ای نیستم ها جفتشون عزیزن اما لازمه ی زندگیم‌یه دختر بود🥹

منم و منم و منم......اما همش می گم چکاب کنم یه کم بزرگ تر شه دست تنها سخته و .....

این تنها دغدغه ایه که ندارم
هرگز دیگه نمیارم😅

بزار سه چهارسال بگذره بعد اگ خواستی بیار اینجوری پشت سرهم برای بدنت هم خوب نیس

دغدغه منم هست
چون خانواده پدری مهربونی نداره خودمم یک برادر دارم ک مهربونه ولی میگم روزی من نباشم بچم بی کس نباشه ازونورم خیلی بخواد تمام مراحل بچع رو دوباره بگذرونم

من پسرم 10 ساله شد دخترم به دنیا اومد
از این اختلاف سن واقعا راضیم

من اصلا دوس نداشتم دومی بیارم
ولی نمیدونم چیشد نطدم برگشت
پسرم ۸سالشه

وای منم😭😭😭😭خیلیم سختی و بدبختی کشیدم

منم همینم

منممممم🥲🥲🥲🥲🥲🥲

مننننممممممممم ههههههممممممم