۶ پاسخ

دقیقا حالت پسر من چندروزه اینجوریه .جهش رشدی خیلی حس بدیه به نظرم .من خودم دوران بلوغ و یادمه اصلا حس خوبی نداشتم

چقد طول میکشه من خیلی خستم

چ‌جالب مرسی ازت عزیزم ❤️

چ جالب ممنون

ادامه قسمت ۲
تو بهترین واکنش چیه؟
اینجا خیلی مهمه 🌱
وقتی صدا درمیاره ولی حالش خوبه:
ندو بدو بغلش نکن
نگو «چی شد؟ چی شد؟» با اضطراب
به جاش:
از همون جا با صدای آروم بگو:
«صدرااا، صداتو می‌شنوم عزیزم 🌸»
یا بری کنارش، بدون سوال و هیجان، فقط حضور.
اگه ادامه داد: احساسشو اسم‌گذاری کن:
«فکر کنم دلت توجه می‌خواست»
«صدرا حوصله‌ش سر رفته؟»
این کار مغزشو آروم می‌کنه.
چی کار نکن:
❌ نگران نشو که «نکنه مشکلیه»
❌ نگو «گریه نکن»
❌ هر بار با هیجان زیاد واکنش نشون نده (یاد می‌گیره این صدا = توجه فوری)
کی لازم پیگیری پزشکی بشه؟ (برای آرامش خیال)
فقط اگه همراهش اینا بود:
تب
بی‌اشتهایی شدید
بیدار شدن‌های غیرعادی شب
تغییر واضح خلق‌وخو
که تو نگفتی، پس فعلاً نه 💚
جمع‌بندی خیلی کوتاه
صدرا: 🌱 سالمه
🌱 داره بزرگ میشه
🌱 داره احساس و صدا تمرین می‌کنه
🌱 این مرحله میاد و میره
پایان

ادامه قسمت ۱
چرا صدرا «ادای گریه» درمیاره؟
این معمولاً یکی (یا ترکیبی) از ایناست:
۱. جهش رشدیِ زبان و احساسات
صدرا الان احساسات پیچیده‌تری داره ولی هنوز کلمه کافی برای بیانشون نداره.
پس صدا درمیاره، ناله می‌کنه، گریه‌ی نمایشی می‌کنه =
«من یه چیزی تو دلمه، ولی بلد نیستم بگم»
۲. تمرین صدا و نقش‌بازی
بچه‌ها تو این سن:
گریه رو تمرین می‌کنن
صداهای مختلف رو تست می‌کنن
واکنش آدم‌بزرگا رو بررسی می‌کنن
حتی وقتی حالشون خوبه!
۳. نیاز به ارتباط، نه نیاز واقعی
این خیلی مهمه:
اون گریه نیست، دعوت به ارتباطه
مثل اینکه بگه:
«مامان من هستم، می‌بینیم همو؟»
۴. تغییر نامحسوس درونش
گاهی:
خسته‌ست
حوصله‌ش سر رفته
یا فقط دلش توجه نرم می‌خواد
بدون اینکه خودش هم بدونه چرا.
چرا وقتی می‌ری پیشش چیزی نداره؟
چون: ✔ درد نداره
✔ ناراحت واقعی نیست
✔ فقط سیستم عصبی‌ش داره تمرین می‌کنه
این دقیقاً نشونه‌ی خوبیه.
ادامه کامنت بعد...

سوال های مرتبط

مامان نمکی ❤️ مامان نمکی ❤️ ۱ سالگی
می‌گن هفت سال اول، دوران کاشتن نیست، دورانِ شکل‌گیریِ خاکه. 🌿
من یاد گرفتم که توی این سال‌های حساس، فقط نباید «تربیت» کنم؛ باید «احترام» بکارم، باید «محبت» ببارم. وقتی برای شخصیت کوچولوی من ارزش قائل می‌شم و به جای دستور، با محبت باهاش حرف می‌زنم، دارم با فطرتش بازی می‌کنم. می‌خوام به جای دروغ، صداقت توی قلبش ریشه کنه و به جای نقش بازی کردن، اصالت بخشی از وجودش باشه.

باید برای این بذرها حوصله داشت. نباید اجازه داد خلاءهای عاطفی، حفره‌های روحش رو پر کنن. گاهی وقتی جیغ می‌زنه یا شیطونی می‌کنه، می‌ترسم... اما بعد یادم می‌افته که این‌ها همون تخلیه‌های ضروری‌ان. اگه نذاریم امروز خودش رو خالی کنه، فردا توی طوفان‌های نوجوانی، با شکلی فجیع و آسیب‌زا خودش رو نشون می‌ده.

یادم باشه که اگر امروز بذر محبت و احترام رو درست در دلش نکارم، شاید فردا با کودکی روبرو باشم که خودش بلد نیست برای خودش ارزش قائل بشه؛ و همان‌طور که می‌گن: «مَنْ هَانَت عَلَیْهِ نَفْسُهُ فَلَا تَأْمَنْ شَرَّهُ»؛ کسی که برای خودش شخصیت و ارزشی قائل نیست، از شرّ و آسیب خودش هم نباید در امان بود.بیا اجازه بدیم بچگی کنه، تا بزرگ بشه و اصیل... ✨

#تربیت
#استادحائری‌شیرازی
مامان صدرا و آرشا مامان صدرا و آرشا هفته بیست‌ویکم بارداری