سلام به همگی مامانا من یه سری علائم بعد زایمان پیدا کردم، اینا طبیعیه؟ یا نه؟
من کلا عاشق بچه م و سر بارداری خیلی چالش داشتم تاپیک های قبل هست، و آخرش هم نوبت سزارین ۲۰م بود که ۱۹م کیسه آب پاره شد، اورژانسی شدم....
حالا وقتی ترسیدم چون سرکلاژمم باز،نشده بود....
پسرمو دادن بغلم خیلی حس خوبی بود، باورم نمیشد این ماله منه، خداروشکر میکردم....که بالاخره سالم اومد توو بغلم...
ولی وقتی اومدم خونه گریه کردم چون با ترس رفتم بیمارستان، و اینکه چقدر این ۹ماه سختی،کشیدم، حالا چجوری باید از،پس مسئولیت این کوچولو بربیام، واقعا میتونم یانه؟؟
بعد اینکه حس میکنی شرایط سخته، دیگه هیچی مثل قبل نمیشه، خوابت خوراکت....
عصبی تر شدم، اینکه هی همه میگن شیر خودت فقط... هی تذکر میدن،حس میکنم دیگه من مهم نیستم فقط به فکر بچه ن... یجوری میشم🥲 بعد حس عذاب وجدان میگیرم که چرا نسبت به بچه اینطوریم نکنه دوسش ندارم😑
چون من عاشق بچه م بودم و هستم و با سختی های زیادی باردار شدم...
اما یه احساسات عجیبی رو گهگاهی حس میکنم...

نه هیچی نیست هرمونات به هم ریخته زندگیتم الان به هم ریخته عادت میکنی درست میشه

اینا علائم خارج شدن جفت از بدنه.
کم کم حالت خوب میشه
فقط خودتو نباید ببازی

ای جانم، همه ی ما این حس هارو کم و زیاد تجربه کردیم. من خیلی بچه دوس دارم اما همسرم موافقت نمیکرد بعد ار ۹ سال راضی شد و خداروشکر زود باردار شدم، الان پسرم نزدیک ۳ ماهشه تقریبا همه ی کاراش صفرتاصد رو خودم انجام میدم و خیلی از این قضیه خوشحالم، اما شاید باورت نشه هنوز یک هفته از بدنیا اومدن پسرم نگذشته بود ک ب مادرشوهرم گفتم بیا بمون پیش ما پسرمو نگه دار من میخوام برگردم سرکار
از خونه وحشت داشتم، مسعولیت کار برام کمتر از مسعولیت بچه بنظر می اومد اما الان وقتی یک ساعت میخوایه دوس دارم بیدارش کنم باهم وقت بگذرونیم حتی دلم برا گریه کردناشم تنگ میشه


حرفام طولانی شد
فقط خواستم بهت بگم تو تنها نیستی مامانی 🍼

داغونم بچم سینمو نمیگیره چند روزه نخووبیدم

بالاخره شرایط زندگی خیلی عوض میشه کلا مسئولیت جدید و بزرگی داری برای همین این فکرا سراغت میاد