من از ۸ماهگی دخترم روزهایی که کلاس داشتم نیم ساعت تایم شیر داشتم توی برف و بارون میومدم و دخترم میبردم خونه مامانم میذاشتم ک برمیگشتم‌سرکارم.تاااااا همین روز ۲شنبه همین هفته که دخترم ۲سالش شد و پاس شیرم تموم شد.
بعد تین همه مدت که خودم میومدم سپردم به همسرم با کلی دلهره مادرانه.....
وبی طاقتی دخترم که از خواب بیدار میشد و من نمیدید تا ساعت ۲ظهر....
ومن اون روز فهمیدم که دخترم انقدر بزرگ شد که دیگ نه شیرمن میخوره و حتی بدوم من میتونه ساعت ها تنها بمون.
وقتی که وارد جاده ی زندگی می شویم، ممکن است با پیچ و خم ها و فراز و نشیب های بسیار در این مسیر رو به رو شویم. این انتخاب خود ما است که تا رسیدن به مقصد تنها به پیچ و خم ها بیاندیشم و یا اینکه از زیبایی های مسیر نیز لذت ببریم.

موفق باشی همین که شغل داری خیلی خوبه تو خونه موندن خونه داری زن زوپیر میگه واز پا درمیاره

مامان گیسو همزمان با بدنیا اومدن رادمهر استخدامی قبول شدم و نرفتم...ولی بعدش کلی پیشیمون شدم که چرا نرفتم دنبال اهداف و آرزوهام...امسال دوباره خوندم و قبول شدم و سر کارم و فوق العاده راضیم از این شرایط...و هزار بار شکر میکنم

مگه تا بچه نره مدرسع یه ساعت پاس و نمیتونی بری

من از ترس همین نگرانی و ها سختی های مسیر از کار کردن منصرف شدم
خوشبحالت که اینقد قوی هستی و تونستی از پس سختی ها بربیای و از هدفت دست نکشیدی