خیلی سخته تک فرزند بودن🙃 فکر کن تموم مسئولیت و بار های احساسی روی شونه های توعه فقط. سخت تر هم اینه که با وجود تک فرزند بودن به شهر دیگه و دور از خونوادت زندگی کنی و نتونی هر لحظه که دلت خواست پیششون باشی و ببینیشون🥲
من چند سال از خونواده دور بودم تهران درس خوندم بعدش چند ماه اونجا زندگی کردم سر کار رفتم بعدش برگشتم و ازدواج کردم و دوباره شهر دیگه که ۲ ساعت فاصله داره با خونوادم🥲 اوایل انقدر سخت نبود برام. ولی رفته رفته حس میکنم خیلی بهشون احتیاج دارم. به حضورشون تو زندگیم. مخصوصا از وقتی بچه دار شدم. الانم تو این شرایط جنگی واقعا دل نگرونشونم و شهرشونو خیلی میزنن زهر ترک میشم که خدایی نکرده اتفاقی براشون بیفته😔🥲

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط