مامانا
من خیلی احساسای عجیبی دارم
با اینکه الان بچم یه ماهش شده
ولی من پر از استرسم، بیقرارم، همش فکر میکنم از پس یچه برنمیام
عاشق بچمم ولی دلم برا قبل تنگ شده و اینم بهم عذاب وجدان میده
همش میگم کی این روزا میگذره ، ساعتارو میشمارم
وقت برام نمیگذره
از طرفی سختی و شب بیداری خیلی داره اذیتم میکنه
بدنم پر از ضعفه
مامانمو میکشونم خونمون که کمکم کنه ، بعد استرس میگیرم بره چسکار کنم، خوابامم شبیه خواب شب امتحانه ،داره از خودم بدم میاد
کسی بوده اینطور باشه؟

عزیزم منم وقتی بچم بدنیا آمد اینجوری بودم تا ۱ ماه تی نگاش میکردم گریم میگرفت میگفتم من چجوری اینو باید بزرگ کنم قلقشو نمی‌دونم اگ بهش دست بزنم اذیت شه چی کلی فکر فکر فکر سر ۱۳ روزگی بچم رفتم خونه خودم دو روز بودم بر گشتم خ مامانم ی ماه شد بعد ی ماه امدمدخونه خودم باور کن فقط همون ی ماه اول سخته ناراحتی میکنی اما بعدش قرص دستت میاد من شاید باور نشه الان خودم بچه خودمو میبرم حموم کلنم ۲۱ سالمه همه میگن نههه میوفته فعالانه فلانه اما ی بار ببری عادی میشه برات ترست میریزه خیلی شیرینی با اینکه من کمر درد شدید دارم بازم دور باید بدم تا بخوابه بازم شیرینی همچیش فقط هر وقت دیدی خیلی خشته شدی برو خونه مامانت یا بچت اگ شیر مشکیه بزارم برو استخر یا ماساژ عالیه واقعا مخصوصا استخر اگ شیر خودتم میدی بریز تو شیشه بد بهش من شیر خودمو میدم میدوشم میدم مامانم گاهی با شوهرم دوتایی میریم دور میزنم گاهی میرم استخر الان ک بچم سه ماهش شد سه تایی میریم کافه قلقش دیگ دستت میاد از دو ماهگی اینا

منم تا چند وقت پیش دقیقا اینجوری بودم خیلیم گریه میکردم دیدم فایده نداره باید خودمو جمع و جور بکنم چون میدیدم چجوری اطرافیانم از دستم خسته شده بودن مامانم میپیچوند دیگه گفتم فاطمه پاشو خودت جمع کن به خودت بیا دیگه اون روزات تموم شد سخته ولی چاره ای نیست اون روزا دیگه برنمیگرده باید عادت کنیم خواهر

دقیقااااااااااااااااا خود منو توصیف کرده بودی
خوده خوده منی

مننننم اینطورم😔😔

خواهر خب معلومه هممون اینجوریم واقعا فک کردیم ما اینجوری نیستیم؟
داره زندگیمون تغییر میکنه ی بچه اومده دیگ معلومه دیگ ما اون من قبلی نیستیم
همه چی در حال تغییره ساعت خواب روزمره...
ولی اینجوری نمیمونه
هم ب ریتمش عادت میکنی بدنت قوی تر میشه
تنظیم ساعت خوابت درس میشه کم کمم بزرگ تر بشه بیرون رفتنا...
من خودم آدم مجرد بودم قبل بچه الان خونه نشینم تا ۷ ماهش اینا بشه

من اینجوریم الان،حتی اینم اضافه کن که میگم این بچه چه گناهی کرده که تو این دنیا آوردمش،همش عذاب وجدان دارم،نه خواب درستی دارم نه تغذیم مثل قبله،اما چه میشه کرد به جز صبر کردن؟🫠

اره منم اینطوری ام تازه فک کن تولدمم هست افسردگی ای که موقع تولد میگیرنم گرفتم☹️

عادیع عزیزم یکم بگذره بهتر میشی سه ماه اینجوریا بشه بهتر میشه

عااا پقیقا منم اینجوری بودم میگفتم برگردم خووه از پسش برنمیام نمیگم راحت بود روزای اول خیلی سخت گذشت تنهایی ولی کم کم قلقش دستت میاد نگران نباش اصلا توکل بخدا کن و شروع کن