یه سوال دارم
دوست دارم همه خواهرانه بهم جواب بدید ،تو وضعیت روحی خوبی نیستم .
شما اگر از رفتارهای شوهرتون متوجه بشید که هیچ علاقه ای بهتون نداره چیکار می‌کنید با دو تا بچه ؟
من هفت ماهمه ولی اصلا بهم ذره ای کمک ک نمیکنه دم به دقیقه هم اشکمو در میاره ، حرفای ناجور بهم میزنه ، اصلا زندگی خوبی ندارم ...
خودم مسقلم ولی خانواده ی حمایتگری ندارم ، نمی‌دونم چه خاکی به سرم بریزم ...با شکم حامله بچه دوساله و نیمه رو باید خودم بغل کنم احساس میکنم شکمم اومده پایین تر
از طرفی دارم ناشکری میکنم میگم بچه دوم رو میخواستم چیکار .

دیگه اولی رو داشتی بااین وضع الان دومی رو هم داری دیگه مجبوری بسازی فقط برو پیش مشاوره

نگران نباش چند مدتی با بچه هات سرگرم شو.تا وضعیت بسنجی و بچه هات بزرگتر شن.بعدش خدا بزرگه

از اول این بود؟ یا سر این اینجوری شده؟

چون نستقلی امتیاز بالایی داری فعلن بیشتر تمرکز بزار رو بجه ها اصلا توجهی به طرفتدنکن نتدیده بگیرش بعد به دنیا اومدن ببین رفتارش چطوره بعد تصمیم بگیر تا میتونی پس انداز کن

خدا بهت صبر بده
اما من بودم میرفتم واسه خودم زندگی میکردم بچه هام هم رو چشمام میذاشتم بزرگ میکردم

عزیزم بخش از احساساتت الان به خاطر هورمون های بارداری هم هست، به نظرم تا تولد بچه صبر کن، بعد تصمیم بگیر! ما این بچه ها رو به این دنیا آوردیم ، در برابرشون مسئولیم، اونا که گناهی ندارن! به نظرم اگر شوهرت پدر خوبی هست، به خاطر بچه ها تحمل کن

دوتا بچه داری باید بسوزی بسازی
یه جوری ادمش کت

فعلن که تا بدنیا اومدنش بساز تا بعدش شرایطو بسنج یه تصمیمی میگیری دیگه

از ی مشاور کمک بگیر عزیزم
اون بهتر از هرکس دیگه میتونه بهت کمک کنه

خب عزیزم نباید باز باردار میشدی وقتی میدونی حمایت گر نداری... بارداری تنهایی واقعا سخته باید کمکی کنارت باشه

والا نمی‌دونم چی بگم
بخدا شما واقعا رفتار شوهرتون می‌دیدین چرا بچه دوم آوردی بخدا گناه دارن بچه ها
باهاش حرف بزن بگو چرا اینجوری می‌کنی مشکلت چیه و ....

تا حدودی منم همین مشکلات تو رو دارم...موندم تو راهی که چیکار کنم حالا تصمیم گرفتم تا این بچه دنیا بیاد بعدش اگه خوب شد که هیچی اگر نه دیگه مجبورم ولش کنم جداشم

خدا بهت صبر بده عزیزم واقعا نمی‌دونم چی بگم

خداخودش صبرت بده