۵ پاسخ

دخالت نباید بکنیم اما باید بهش نشون بدیم ما همه جوره کنارت هستیم حمایت عاطفی بشه و همدلی کنیم باهاش حتمااا
اول بغش کنید اروم تر شه بعد
مثلا بگیم چیشد برام تعریف کن
بعد تعریف کرد بگو اوه حتما خیلی حس ناراحت کننده ای داشتی عزیزم منم جای تو بودم حتما ناراحت میشدم
حالا بنظرت چیکار میتونیم بکنیم یکم حالمون بهتر بشه و با دوستامونم بتونیم اشتی کنیم؟
فرمولش اینه: اروم کردن کودک
ازش بخوایم تعریف کنه چیشده
همدلی کنیم در مورد احساسش
ازش نظر بپرسیم که چیکار کنیم حلش کنیم

و اینکه هرچی دخالت و حمایت تو کمتر باشه خودش سوار موضوع میشه و راهشو یاد میگیره بالاخره ..تو از دور حمایت عاطفی کن ...یعنی اون لحظه گریه کردن بغل و بوس ...همین ... این مدل بچه ها هوش عاطفی بالاتری دارن و خب بیشتر بهشون برمیخوره...ولی بالاخره که چی ...دو سال دیگه مدرسه اس و کلی ازین ماجراها پیش رو دارن

دقیقا همسن دختر منه ..از کوچیک بودنش اینجوری حساس بود ...بچه های دیگه براشون مهم نبود کسی لفظ میاد میگه : با تو بازی نمیکنم ...با تو دوست نمیشم ...
ولی وقتی این‌جمله رو به دخترم میگفتن کبود میشد از گریه ...بشدت روحیه حساسی داره...ولی من دیدم توی جمع سایر بچه ها به یه ورشون نیست این حرفا و سرسخت تر هستن....الانم همچنان این عادتو داره دخترم ...یه کمی بهتر شده ...معمولا دلداریش میدم اون لحظه که طرد میشه ...و میگم اون بچه ها فعلا ناراحتن شاید بعدا بیان آشتی ...یا اینکه میگم برو با بچه های دیگه بازی کن...یا بهش یاد دادم اگر بچه ای سرتق و پررو بود از اول کار بهش گفت برو تو بازی نیستی ‌..در جوابش بگه مهم نیست میرم با یکی دیگه دوست میشم...اینارو بصورت بازی دوتا عروسک نشون بده بهش ...نمایش طوری ...چندین بار نمایش اجرا کن ...که قهرن با هم ...بعضیا خیلی لوسن زود قهر میشن ...ما میتونیم با بقیه دوست شیم ...یا اینکه انقدر زود گریه کنی برای هر چیزی خوب نیست ...هر چیزی که خودت صلاح میدونی ...نمایش عروسکی معجزه میکنه

دختر منم همینه متاسفانه
منم خیلی عصبی میشم

بنظرم تاجایی که میتونی دخالت نکن و بزار خودش مشکلشو حل کنه.
دختر منم اینجوری و سریع میاد سمت من و گریه می‌کنه.
و من بهش میگم که خودت داری بازی میکنی مادر برو خودت درست کن دوست شو و این چیزا.

سوال های مرتبط