پشت هر کودکی سالم، مادری ایستاده
که بارها احساس کرده کافی نیست…

مادری که بارها اشتباه کرده اما ترمیم کرده

و انسانی که هر روز با عشق، خستگی،
اضطراب، امید و مسئولیت زندگی
می‌کند.

جامعه، شبکه‌های اجتماعی، فرهنگ، و حتی گاهی نزدیک‌ترین آدم‌های زندگی،
از مادر تصویر انسانی ساخته‌اند که نباید خسته شود،
نباید مرز داشته باشد،
نباید اشتباه کند،
و نباید خودش را در اولویت بگذارد.

و همین باعث شده بسیاری از مادران،
بین عشق ورزیدن به فرزند و فراموش کردن خودشان گیر بیفتند.

در حالی که روانشناسی سال‌هاست یک حقیقت مهم را تکرار می‌کند:
کودکان به «مادر کامل» نیاز ندارند.
آن‌ها به مادری نیاز دارند که امن باشد،
واقعی باشد،
و بتواند بعد از اشتباه، رابطه را ترمیم کند.

مادری که گاهی خسته می‌شود،
گاهی کمک می‌خواهد،
گاهی مرز می‌گذارد،
و گاهی به خودش هم توجه می‌کند،
در حال آموزش یکی از مهم‌ترین درس‌های زندگی به فرزندش است:
اینکه انسان می‌تواند هم مهربان باشد، هم برای خودش ارزش قائل شود.

روز مادر، فقط روز قدردانی نیست.
روز دیدن زن‌هایی‌ست که سال‌ها بی‌صدا تلاش کرده‌اند
نسخه سالم‌تری از عشق به نسل بعد منتقل کند.

روز مادر مبارک🤍

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط