پارت پایان

حالا شیوا به آینه نگاه می‌کند؛ نوزادی که زمانی در عکس (همان که همیشه به آن می‌نگریست) بی‌خبر از آینده بود، اکنون مادری است که نگاهِ پر از عشقِ پسر کوچکش را می‌بیند. او آموخته بود که عشق، نه به تقویم، که به عمقِ قلبی است که در طول تمام این سال‌ها، هرگز از تپیدن برای محمد باز نایستاده است.

انگار داشتم رمان می‌خوندم آفرین

قصه زندگیت پر از غم و شادی بود،تحسینت میکنم عزیزم از تاریکی چه نوری از زندگی برا خودت ساختی،پسر گلت بزرگ که بشه چقدر به پدر و مادرش افتخار کنه و این ادامه دهندگی زیبای زندگیتون دنیارو قشنگ تر میکنه،دعای خیر میکنم برای دنیای زیبای سه نفرتون الهی که هر روزتون از روز قبل ترش عالی تر باشه

داستانتو خوندم عالی هستی تو دخترررر .
مطمعنم دختر قویی هستی

واقعا داستان نویس خوبی هستی باریکلا👌🏻

خیلی قشنگ بود لذت بردم عزیزم😍❤️👏🏻