پارت۷
گریه هام دل سنگو به درد میاورد اشک همه رو دراوردم و همه باناراحتی رفتن بعدم شوهرمو صدا زدن که بیا پرونده تشکیل بده برای بستری بچه تو ان ای سیو
همش میگفتم خدایا مرگ منو بده چرابچم این جور شد بچم خوب بود اوردن شیرش دادم چه اتفاقی براش افتاده ولی هیچکس جوابمو نمیداد پرستارا می اومدن می گفتن چیزی نیس نگران نباش زود خوب میشه میاریمش ولی من حالیم نمیشد فقط اشک می ریختم مامانم مث مرغ پرکنده مدام می رفت جای پرستارا میگفت چیشد ترو خدا بچشو بیارین دخترم داره ازبین میره اوناام بابیخیالی می گفتن باشه میاریمش و میرفتن دنبال کارشون هر پرستاری می اومد تواتاقم التماس می کردم بزارین برم بچمو ببینم میگفتن تا سوندتو نکشیم نمیشه بری ببینیش گف تاساعت۱شب باید سوندت باشه ۶ساعت کامل تا۱شب مونده بود من فقط اشک می ریختم ساعت۱۱پرستاراومد گفتم ترو قران بیا این سوندمنو دربیار می خام برم بچمو ببینم بخدا دارم دق می کنم گف باشه اومد باز کرد یک پرستارم گذاشت کنارم که کمکم کنه از تخت بیام پایین ولی من انقد حالم خراب بود گفتم کمک نمی خام وانگار هیچ دردی حریف درده قلبم نبود😭😭😭😭
از تخت اومدم پایین باهمه دردام راه رفتم گفتم فقط بزار برم بچمو ببینم بزور بردنم پشت دره ان ای سیولنگون لنگون رفتم داخل و رسیدم بالای سره بچم مثل یک فرشته خوابیده بود وبه دماغش اکسیژن وصل بود😞😞😞تمامه وجودم براش درد می کردسریع بیرونم کردن ولی من همون شب ۳۰سال پیر شدم کمرم خم شد که چرا من چرا بچه من که تالحظه اخر همه چیزش خوب بود چیشد که من باید این صحنه هارو ببینم😭

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط