رمان طلوع دیگر 🌗
پارت 39با صدای گریه نوازدی لای پلک های بهم چسبیدمو باز کردم و درحالی که تصویر ناواضح پسر کوچولوم برام نمایان میشد... لبخندی نشست روی لبام.. که صدای میران لرز انداخت به وجودم ــ تعریف کن... برگشتم سمتش.. چی رو میخواست بشنوه... واستاده بود کنار پنچره چوبی..و درحالی که بارون با شتاب میبارید...به بیرون زل زده بود... لبامو با زبون تر کردم....و با بغض و لرزش گفتم ــ چی رو میخوای بدونی... اینکه فهمیدی چقدر بی کسم.. چقدر بدبختم... صدام اوج گرفته بود با گریه نگاش کردم... که با اخم های درهم زل زده بود بهم... ــ بسه تمومش کن... ــ نه میخوام بگم.. تو با خودتت گفتی من مردم.. حتا قبرم برام خریدی و چالم کردی... تو یه مادر جدید برای دخترم اوردی... درحالی که دخترم احساسش از تو بیشتر بود... تو اصلا میفهمی میدونی قلب چیه... تو اغوش سفت میران فشرده شدم... با گریه مشت زدم به سینش.. ــ ولم کن... ــ هیش اروم باش... حق با توعه... سرمو به سینش فشرد... و از ته دل زجه زدم.... اخه بی مروت من عاشقتم... بالاخره گفتم... سرمو پنهون کردم تو سینش... چرا هیچی نمیگفت.. چرا هیچی اونم از احساساتش نمیگفت.... زیر گوشم گفت ــ اشتباه نکن نفس... سرمو باگریه بلند کردمو... و با اشک زل زدم بهش... ــ اگه تا اخر عمرمم بگن تو اشتباهی بازم قبولت میکنم میران... میک میک های چشماش میلرزید.... و نگاش داشت زیر و روم میکرد....با. یه حرکت لباشو گذاشت روی لبام... و شروع کرد به بوسیدنم...با تمام وجودم میخواستمش... حتا با اینکه...از احساسش نمیدونستم.... ــ میران.... عقب کشید... با نفس نفس بهم نگاه میکرد... ازجاش پاشد.. و کلافه دستی تو موهاش کشید.... و از کلبه زد بیرون.... اشکم چکید روی گونم.... کاش اونم حرف میزد

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط