پارت ۹
حتی اجازه نمیدادن چند ساعتی برم خونه که بتونم درست استراحت کنم
میگفتن اینجا بچه ی بدحال داریم اگه حالش بد بشه نمیتونیم به بچه ی تو برسیم کم کم سوند و از پارسا جدا کردن و دکتر اجازه داد از سینه شیر بخوره اما انگار شیرم خیلی کم شده بود اخه نه میتونستم استراحت کنم اونجا نه به تغذیم برسم حرص و غصه هم که میخوردم یادمه یه بار که داشتم با سرنگ بهش شیرخشک میدادم(اجازه استفاده از شیشه رو نمیدادن) کمرم خیلی درد گرفته بود و چون می ترسیدم بپره تو گلوش خیلی آروم آروم میدادم برا همین خیلی طول میکشید از یه پرستار کمک خواستم برگشت گفت تو باید به یه بچه برسی ما چندتا بچه اینجا داریم ما از تو خسته تریم تو دلم گفتم‌ اخه لامصب من هنوز ۳ ۴ روزه زایمان کردم چطوری همچین مقایسه ای میکنی؛ من ادم کینه ای نیستم اما چندتا از اون پرستارا رو هرگز حلال نمیکنم چون انقد با حرفاشون خون به دلم کردن که تا مدتها از یادآوریش حالم بد میشد

خدا نگذره ازشون که انقد خاطرات تلخ درست میکنن واسه ادم
خودشونم زنن بهتر باید درک کنن

واقعا پرستاری روحیه قوی میخواد ولی الان متاسفانه هر درپیتی می‌ره سمت پرستاری واقعا اونم بخش اطفال ک‌واقعا حساسه نمیدونم چرا درست استخدام نمیکنن چهار تا روانی بجا پرستار استخدام میکنن منم تجربه بدی از پرستارا دارم ک حتی تا درگیری داشت پیش می‌رفت ک چرا اعتراض داری که ب بچت رسیدگی نمیکنم

من موقع زایمان طبیعی خیلی درد کشیدم جیغ میزدم و گریه میکردم دوتا از پرستارا خیلی ناراحتم کردن که خجالت بکش و مگه داری چیکار میکنی خودت خواستی واقعا سخته و درست میکنم

بعضی ها واقعا رفتن شو بده

وای خیلی تلخ خیلی تلخ
منم روز دوم زایمانم بود تختم رو رو بالا داده بودم که تکیه بدم
پرستار مجبورم کرد تخت رو بخوابونم بزور تکیه بدم به دیوار تا دخترم رو شیر بدم
بعد که من آخ و اوخ می‌کردم بهم گفت خیلی خب حالا یه سزارین شدی دیگه 😐😐😐😐😐😐
هیچوقت نمی‌بخشمش