تقریباً ساعتای ۱ ظهر بود که وارد ۷ سانت شدم. هر چند دقیقه یه ماما میومد واسه معاینه و باید بگم واقعاً برام اذیت‌کننده بود. چون هم باید درد زایمانو تحمل می‌کردم، هم فشاری که موقع معاینه وارد می‌شد. اینارو نمیگم که بترسونمتون، فقط می‌خوام بگم زایمان طبیعی با همه قشنگیاش، سختی‌های خودشم داره.

بدن ما خانوما واقعاً معجزه‌ست. درد می‌کشی، لحظه به لحظه انگار مرز تحملت جابه‌جا میشه، ولی همین که بعدش به صورت بچت نگاه می‌کنی، همه دردها، نگرانیا و «چه کنم، چه کنم»ها یادت میره.

بگذریم...

بعد از اینکه وارد ۷ سانت شدم دیگه اجازه نداشتم برم زیر دوش آب گرم. ماماها میگفتن تو اون مرحله بهتره از دوش استفاده نکنم. واسه همین به درخواست ماما رفتم تو پوزیشن سجده و از پمپ بی‌دردی هم واسم استفاده کردن، ولی راستش رو بخواین خیلی روی دردهای من تأثیری نداشت و هنوز هر موج درد رو با تموم وجودم حس می‌کردم.
ادامه دارد🫠🐻

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط