سلام دارم میپکم هیچکسو ندارم همدردم باشه
من خیلی عصبی و بداخلاق شده ام اخه از حاملگیم تا الان که یکسالشه بچم هیچکس حتی مادرم هیچ کمکی بهم نکزد
حس میکنم فشار بچه داری اینجوریم کرده
شوهر عوضیمم دس از سرم برنمیداره دائم میگه تو روانی عصبی من دیگه نمیخوامت اینجوری
دائم بحث که چرا اینجوری هستی وفلان هی چی میگم از خستگیمه درک نمیکنه
ب طلاق به جدایی عاطفی ب همه چی فک میکنم ولی با بچه بی گناهم چ کنم با خانواده گوهم چ کنم

عزیزدلم خیلی از مامانا شرایط شما رو دارن
واقعا سالای اول بچه داری خیلی فشار روی مادره من درکت میکنم
اما سعی کن از فردا رویه رو عوض کنی وقتایی که بچه خوابه یکم به خودت برس شبا قبل خواب برای خودت وقت بزار هرررچی که باعث آرامش میشه رو انجام بده باور کن هرچی تو این حال بمونی بارم هیچ کس نمیاد کمکت پس خودت ناجی باش...من افسردگی گرفتم هیچکس کمکم نکرد الان خیلی حال خوبی ندارم ولی اگه پرخاشگری کنم میدونم فردا بچه بدی بزرگ میکنم که هیچجوره نمیشه درستش کرد پس تو خوب باش تا دنیا سازشو با تو کوک کنه

منم خیشکیو ندارم شهرغریبم مادرشوهرمم کمکم نمیده مامانمم که ی شهر دیگس..شوهرمم ک درگیر کار..منمو ی بچه شیطون بلا...و بشدت عصبی شدم منم این حرفارو شنیدم ک پرخاشگر شدی..ولی میگذره صبر کن

کجای اصفهانی

عزیزم شرایطت طبیعیه همه ما مادرا تو فشاریم هر کس ب نوعی از صبح تا شب توی ۴دیواری خونه سر و کله زدن با بچه دست تنها خیلی سخته و ی روزایی همون کم میاریم . هم بی خوابی اذیت می‌کنه هم بچه داری خودتو زیاد سرزنش نکن ولییییییییی سعی کن ی تایم برا خودت پیدا کنی ک حداقل ۱ساعت از فضای خونه در روز دور باشی حالا بری پیاده روی پارک خرید باشگاه یا هر چیز دیگه این خیلی حالتو خوب می‌کنه صبح ک پا میشی آهنگ شاد بذار بدون ک الان همه مامانا شرایط تورو دارن و تو قوی تر از این روزا هستی از پسش بر میای

حق دادی منم مثل توام هیچ کمکی ندارم حتی مامانمم نمیاد بهش فوش میدم تو دلم فقط انقدر ک عصبیم منم داد میزنم بداخلاقم