خانوما من با اینکه عاشق دخترمم
ولی خیلی وقتا که مجبورم بیدار بمونم یا بهش رسیدگی کنم یا گریه میکنه و هرچی ی حس پشیمونی بهم‌دست میده همش خودمو مقایسه میکنم با قبل که همه وقتم دراختیار خودم بود
از ی طرف عذاب وجدان این طرز فکر دیوونم کرده از طرفی نمیتونم دست ازاین مقایسه بردارم

منم امروز کلی ازین حسا میومد سراغم، دلم میخواست فقط برای یه روز مرخصی بگیرم از مادری و همسری و فقط برا خودم باشم، بدون اینکه فکرم پیش بچه،باشه، یا همش از خواب پاشم ، یا فقط یه روز برای خودم بدون مشغله و نگرانی بابت هیچ چیزی

منم همینم امروز که باهاش تنها بودم یه دل سیر گریه کردم بعدم که شوهرم اومد باز گریه کردم ،آخرشم کلی عذاب وجدان گرفتم 🥲

طبیعیه هممون بدون استثنا اینجوریم هرکیم میگ نیستم الکی میگه بین همه خستگیا حداقل یبار خسته و کلافه شدن همه
درست میشه صبر کن

دقیقا منم همینم تازه فکرای منفیم هیع میاد سراغم

شمام تنهایید کسی پیشتون نموند؟من فقط خواهرم دوهفته موند اونم برا پذیرایی از بچه سزارین کردم بدون ۱ساعت استراحت از اولم خودم بیدار موندم و کاراشو کردم آنقدر خستم و پریشونم آنقدر پشیمونم از بچه دوم آوردن بچه ی اولم آنقدر عوض شده و عذابم میده خلاصه با دل و جون درکت میکنم سخته واقعا

افسردگی بعد از زایمانه

درکت میکنم منم همینم