بعضی اوقات میشینم فکر میکنم انسان های نخستین پس چجوری بدون امکانات همه چیز میخوردن همه کار می‌کردن دکتری هم نبوده زندگی می‌کردن وبچه به دنیا می‌آوردن وبزرگ می‌کردن حالا تا یک آب میخورن میگن بچه نمیوفته تا گریه میکنن میگن بچه کج نمیشه کسایی بودن شوهر همش دست بزن داشته گریه میکرده بچه صحیح وسالم

یه مستاجر داشتیم زنه شوهرش روانی بود از اول حاملگیش یکسره این زن رو میزد یادمه زنه ۶ ماهه حامله بود شیشه میز رو خرد کرد تو کمرش
دخترش سالم به دنیا اومد انقدرم خوشگل و ناز بود
خدا بخواد نگهداره تو هر شرایطی نگه میداره
نخواد نگهداره طرف تو‌ پر قو هم بخوابه بازم بچش میوفته

انسان های اولیه چیزی به عنوان استرس نداشتن و دغدغه ایم نداشتن مثل پدر بزرگ مادر بزرگ های خودمون ما از صبح که چشم باز میکنیم دغدغه داریم 😵‍💫

انسان های نخستین نهایتا اگر ۴۰ سال عمر میکردن پیر محسوب میشدن و امید به زندگی خیلی پایینی داشتن ولی الان ۴۰ سالگی اول جوونیه.
انسان‌های نخستین ۱۵ بار باردار میشدن ۵ بار سقط میکردن گاهی بدون اینکه بفهمن ۱۰ بار زایمان میکردن از این ۱۰ تا هم ۵ تاش تا آهر کودکی در اثر بیماری و بلایا از دست میرفت و نهایتا ۵ تا با کیفیت داشتن.

ولی الان ۱ دونه رو به زور باردار میشیم و تحمل میکنیم میخوایم همین رو کامل به ثمر بنشونیم ان‌شاءالله برای همینه که پیچیده شده همه چیز

اونموقع همچی تو کما بود بهتر بود

اونموقع اب و هوا و خاک و غذا سالم تر بود، امواج و خیلی چیزای دیگه نبود، استرس کمتر بود