سوال های مرتبط

مامان 👶🏻آراد🫀 مامان 👶🏻آراد🫀 ۲ سالگی
💋یه بوس بده!
‼️از همینجا شروع میشه....

《یه بوس بده،تا باهات بازی کنم》
《یه بوس بده،تا گوشیمو بهت بدم》
《یه بوس بده،تا بهت جایزه بدم》
《اگه بوس ندی،دیگه دوستت ندارم》
《من که واست کادو خریدم یه بوس بهم نمیدی؟》

⚠️جمله هایی که نیتشون محبت کردنه ولی اثرشون چیز دیگه ایه!!
بیاین یه لحظه مکث کنید؛واقعا چیو داریم یاد بچه میدیم؟
داریم بهش یاد میدیم واسه راضی نگه داشتن دیگران از بدنش خرج کنه!!
💔داریم بهش یاد میدیم "محبت مشروطه" و نه گفتن ممکنه باعث از دست دادن عشق بشه.
🚫هیچوقت کودکی رو حتی کودک خودتون رو با وعده جایزه،توجه یا محبت مجبور به بوس دادن نکنید
"محبت واقعی نیاز به معامله نداره"
☝🏻اگه ازش اجازه گرفتین و اون "نه" گفت به پاسخش احترام بزارین چون:نه گفتن کودک بی ادبی نیست تمرین کردن برای مرز داشتنه!

🌱کودکی که امروز بتونه به شما "نه" بگه فردا در نوجوانی میتونه درمقابل پیشنهادات غیر اخلاقی و خطرناک هم نه بگه
و میتونه از بدنش محافظت کنه
ما با احترام به نه کودک داریم آینده ش رو امن تر میکنیم!
مامان هانا مامان هانا ۲ سالگی
چگونه کودکی شاد داشته باشیم؟
🌸بهترین عوامل برای شاد بودن فرد عوامل درونی هستند و مهمترین مرحله برای شاد کردن کودک، این است که با آنها ارتباط برقرار‌کرده و بازی کنید.
🌸شادی چیزی نیست که شما بتوانید مثل یک هدیه زیبا با کاغذ کادوی جذاب به کودک خود بدهید.
🌸کودکانی که والدینشان در بدست آوردن دل آنها بیش از حد افراط کرده باشند، به احتمال زیاد در دوران نوجوانی خسته، عیب‌جو و غمگین خواهند بود‌.
🌸موقعیت تفریح را برای کودکان فراهم کنید و به کودک کمک کرده تا استعداد خود را پرورش دهند‌.
🌸بازی می‌تواند موجب شادی ‌کودک شود. کودک شما از طریق بازی مهارت‌های ضروری برای شادی در دوران‌های بعدی زندگی‌اش را فرا می‌گیرد.
🌸کودکان باید بدانند که اگر بعضی وقتها ناراحت باشند احساسشان کاملاً طبیعی بوده و در واقع ناراحتی هم بخشی از زندگی است.
🌸با دقت به حرف‌های کودکانتان گوش دهید، توجه چند دقیقه‌ای در زمان مورد نیاز کودک، به او احساس ارزشمندی و رضایت می‌دهد.
مامان نمکی ❤️ مامان نمکی ❤️ ۱ سالگی
می‌گن هفت سال اول، دوران کاشتن نیست، دورانِ شکل‌گیریِ خاکه. 🌿
من یاد گرفتم که توی این سال‌های حساس، فقط نباید «تربیت» کنم؛ باید «احترام» بکارم، باید «محبت» ببارم. وقتی برای شخصیت کوچولوی من ارزش قائل می‌شم و به جای دستور، با محبت باهاش حرف می‌زنم، دارم با فطرتش بازی می‌کنم. می‌خوام به جای دروغ، صداقت توی قلبش ریشه کنه و به جای نقش بازی کردن، اصالت بخشی از وجودش باشه.

باید برای این بذرها حوصله داشت. نباید اجازه داد خلاءهای عاطفی، حفره‌های روحش رو پر کنن. گاهی وقتی جیغ می‌زنه یا شیطونی می‌کنه، می‌ترسم... اما بعد یادم می‌افته که این‌ها همون تخلیه‌های ضروری‌ان. اگه نذاریم امروز خودش رو خالی کنه، فردا توی طوفان‌های نوجوانی، با شکلی فجیع و آسیب‌زا خودش رو نشون می‌ده.

یادم باشه که اگر امروز بذر محبت و احترام رو درست در دلش نکارم، شاید فردا با کودکی روبرو باشم که خودش بلد نیست برای خودش ارزش قائل بشه؛ و همان‌طور که می‌گن: «مَنْ هَانَت عَلَیْهِ نَفْسُهُ فَلَا تَأْمَنْ شَرَّهُ»؛ کسی که برای خودش شخصیت و ارزشی قائل نیست، از شرّ و آسیب خودش هم نباید در امان بود.بیا اجازه بدیم بچگی کنه، تا بزرگ بشه و اصیل... ✨

#تربیت
#استادحائری‌شیرازی
مامان 👶🏻آراد🫀 مامان 👶🏻آراد🫀 ۲ سالگی
👩🏻‍🍼🖇چرا بچه ها "سخت ترین" احساساتشان را برای مادرشان نگه می دارند؟

بچه ها معمولا کنار پدر ها رفتار خوبی دارن.خوب غذا میخورن،خوب گوش میدن و بازی میکنن،اما وقتی کنار مادر هستن اشک ها و کج خلقی های اونها شروع میشه.
بچه کنار کسی که احساس امنیت کنه احساساتش رو پنهان نمیکنه و یک مادر به اندازه کافی "امن"هست که فرزندش بخش به هم ریخته اش رو نشان بده.
بچه ای که کنار پدرش آرومه،ذاتا آروم نیست.اما یاد گرفته که برای رضایت پدر باید کنترل خودش رو حفظ کنه.اما کنار مادر نیازی به نمایش نیست چون میدونه که؛"عشق مادر با رفتار های اون تغییر نمیکنه"

بچه به خوبی میدونه که مادر تنها کسیه که وقتی اون در حال تجربه سخت ترین احساساتشه میتونه اونهارو کنترل کنه و نزدیکش بمونه.

رفتار بچه ای که عصبانی میشه،جیغ میزنه و سر مادر داد میزنه طبیعیه.
اسمش بی احترامی یا لجبازی یا رفتار بد نیست!
این دقیقا امنیت و اعتماده!این سیستم عصبیه که بالاخره تونسته در آغوش مادرش اونقدر آرام بشه تا همه چیز رو تخلیه کنه.

اشک های کودک بر علیه مادر نیست،بلکه اشک ها در آغوش مادر به راحتی جاری میشن،چون اون "امن ترین" جای دنیا برای کودکه!
مامان نورا مامان نورا ۲ سالگی
سلام مامانای عزیز
همه داریم تلاش میکنیم که بهترینها رو برای بچه هامون خلق کنیم از مناسبترین تغدیه تا رفتار و بازی و .... حواسمون به خوراک جسم و روحشون هست

ولی ما تنها کافی نیستیم

پدر 🧔‍♂
موجودی که وجود مثبتش در رشد بچه ها به اندازه ی مادر مهمه

ساعاتی که پدر با کودک وقت میگذرونه
بازی میکنه
کتاب میخونه
ساز میزنه
یا هر فعالیت دیگه ای بخش مهمی از مغز کودک و فعال میکنه که به زبان و احساسات ربط دارند

_ رشد هیجانی و عاطفی

_ایجاد دلبستگی ایمن که این دلبستگی پایه سلامت روانی کودک در آینده است

_افزایش اعتماد بنفس

_یادگیری تنظیم هیجانات
چون  پدرها در بازی هیجانات جدیدی رو به کودک تجربه میدهند

_کاهش وابستگی صرف به مادر با حضور فعال پدر اتفاق میفته

_تقویت رشد شناختی وفکری 👇
پدرها کودک را برای تجربه های جدید تشویق میکنند حل مسیله و تقویت کنجکاوی را به انها آموزش میدهند

_سبک بازیهای پدر با مادر متفاوته
بازیهای پرتحرک پدر برای رشد جسمی و حرکتی کودک به شدت مفیده
پر هیجان تر و ریسک پذیر ترهست و کودک کارهایی را انجام میدهد که برایش چالش برانگیز است


_البته کمیت و کیفیت زمانی که پدر برای کودک وقت میگذرونه مهمه
حتی ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بی وقفه بدون موبایل و با حضور کامل ذهن در روز میتونه معجزه کنه
ورابطه ای عمیق و ماندگار بین پدر و فرزند ایجاد کنه
مامان امیر مامان امیر ۲ سالگی

ما مادرها همیشه چالش حفظ اسباب بازی رو داریم با دلبندانمون....

مراقبت از اسباب‌بازی‌ها رو به کودکان باید یاد داد...


با تهیه اسباب‌بازی، حس کنجکاوی کودک رو تقویت کنید.
و اجازه بدید حس کنجکاوی کودکان با خراب کردن اسباب بازی‌هاشون پاسخ داده شه تا آرام آرام جذابیت این کار برای اونها از بین بره...
●●●دقت کنید ،اسباب بازی های ارزان تر تهیه کنید که اگر هم خراب کردن دلتون نسوزه🤪

کودک در سنین دو یا سه سالگی و پائین‌تر از اون مراقبت از اشیای شخصی رو در سالم نگه داشتن اونها نمی‌دونه.

نکته همینه که خیلیا نمیدونن و مدام حرص میخورن😁

بچه به استفاده از وسایلش تمایل داره و خراب کردن اسباب بازی رو هم نوعی استفاده از اون می‌دونه
کودکان هر اندازه به هفت سالگی نزدیک می‌شن حس مراقبت از وسایل درونشون قوت می‌گیره....

●●●متاسفانه این وسطا خیلیا به مادر بیچاره تز میدن که :
وای دعواش کن خراب نکنه ،اگر مدام خراب کنه عادتش میشه و ...

نکته اینه که این عزیزان رفتار بچه و دنیای بچگی رو با رفتار بزرگسالی و عادت های اون زمان مدام قیاس میکنید
مامان دخترم مامان دخترم ۳ سالگی
سلام مامانا فک کنم لازمه این چیزا رو همش به خودمون یادآوری کنیم :
صبور باشید،
بچه ها بزرگ میشن و تغییر می کنن!!!!

به یاد داشته باشید که فرزندتان در هر سنی که باشه و هر رفتاری داشته باشد ،فقط برای مدت کوتاهی در این سن خواهد بود.
پس از هر دوره سنی او لذت ببرید.
مطمئن باشید دوره این شلوغ کاری ها ریخت و پاش کردن ها بی نظمی ها تلویزیون نگاه کردن های افراطی تکلیف نوشتن ها لجبازی ها مخالفت کردن ها و و وخواهد گذشت.
ماندگار نیست.
زمان هایی که خسته می شوید یا احساس می کنید نمی توانید فرزندتان را مدیریت کنید و یا فکر می کنید انگار هیچ روش فرزند پروری روی او جواب نمی دهد برای دقایقی
هیچ کاری نکنید
به هیچ چیزی فکر نکنید
زمانی که خیلی از فرزندتان عصبانی هستید  به عمق چشمانش نگاه کنید معصومیت نگاهش آرام تام میکند و به یادتان می آورد که هیچ کار او تعمدی و به قصد آزار شما نیست.
فرزندان ما برای رشد و تکامل به مهربانی صبوری و کودک درون ما احتیاج دارند.
دریغ نکنیم.....