سلام مامانااا لطفا چند دقیقه وقت بذارید و کمک و راهنماییم کنید اگه تاپیک رو میخونید جواب بدید🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻
من چند روزه خیلی حساس و زودرنج و ترسو شدم چیزایی که توی این ۳۰ و خورده ای سال اصلا و ابدا تجربشو نداشتم ، هرچی هفته میره بالا نگرانیم بیشتر میشه ، نمیدونم طبیعیه یا نه اما من چند روزه اینارو دارم واقعا زندگی میکنم و خیلی کلافه و بهم ریخته ام و با هیچی آروم نمیشم حتی با خوده دخترمم دیگه آروم نمیشم و خیلی خیلی ناراحتم از خودم که انقد دارم به خودم فشار میارم و به هیچکس چیزی نمیگم و تنها خودم و دخترمو دارم اذیت میکنم و حتی از اتاقمم بیرون نمیرم و نسبت به همسرمم بی تفاوت شدم و گفتم بذارم تو حال خودم و تا میاد سمتم میجنگم باهاش😔😔😔
خیلی دلم میخواد دلیل حالمو بدونم ولی اصلا نمیدونم چرا دیگه بی دلیل شاد نیستم و همه‌ چیزای خوب فقط چند ساعت خوبه برام

بخاطر هرموناته عزیزم
سعی کن بهت غلبه نکنن که افسردگی زایمان بگیری
بیین چی خوشحالت میکنه حتی یکم حالتو عوض میکنه
اونا رو انجام بده یواش یواش از این حال در میایی
حاملگی سخته دوران بارداری سخته کلی سختی های خاص خودشو داره ولی تو نقطه قووت خودتو ببین
مثلا شوهرت میاد سمتت؟بعضیا اصلا شوهرشون حسابشون نمیکنن
مثلا میتونی بری بیرون؟خداروشکر کن هر وقت اراده کنی میتونی بری بیرون ولی مثلا منو ببین در حسرت دیدن آسمون خوابیدم‌تو‌ اتاقم
مثلا حالت تهوع نداری؟خودش جای شکر داره
درد نداری؟جای شکر داره
اینا آشپن نیستا ولی مجبوریم دل خودمون رو با چیزای کوچیک خوشحال کنیم
مثلا من خودم باید الان افسرده ترین ادم روی زمین باشم با این استراحت مطلق گاهی میشینم کلی هم گریه میکنما ولی بازم میگم خدایا شکرت بخاطر بچم
شکرت که شوهرم مثل پروانه داره دورم میچرخه(اگر بهم اهمیت نمیداد کارامو‌ نمیکرد من باید چیکار کنم؟)
و اینجوری به چیزای کوچیکی که دارم خوش میشم
مثلا سر اینکه قبل استراحت مطلق شدم خودم لباساشو‌خریدم‌و...
توام بین تموم نا امیدی ها و ناراحتی ها دنبال دلخشی های کوچیک باش سعی کن با چیزای کوچیک خودتو شاد کنی روزای که هم‌مودت پایینه بشین گریه کن تا تخلیه بشی ولی نذار مود پایین بهت غلبه کنه

ای بابا منم مثل توام آخه حوصله هیچکسو ندارم فقط فکرای منفی میکنم بااین تفاوت که شوهر من سمتم‌نمیاد اصلا انگار من وجود ندارم 🤣

ایشالله این روزای سخت تموم شه بخدا اون بچه توشکممون چی میکشه ازدست دیونه بازیای مامن خوشحال باشم دخملمم توشکمم عروسی داره خدانکنه گریه کنم وعصبی شم تادوروزداستان دارم

هورمون
هورمون
هورمون
به خودت سخت نگیر
بپذیر که این همه مرحله‌ای از زندگیه
بنظرم مقاومت و اینکه همش اصرار به شادی داشته باشیم از درون بیشتر نابودمون میکنه
پذیرش بهترین راهه

منم دقیقا همینطور شدم
حتی امروز بچم تکون میخورد یجوری میشدم نمیدونم چم شده ب همه چی ی حس بدی دارم

من شوهرم قرار بود برام جوجه زغالی بزنه زغال گیرش نیومد رو گاز درست کردم من گریه میکردم😂😂😂😂هممون همینیم خاهر

دقیقااامنم همینجوریم همش باخودم حرص میخورم درصورتی که دکترگفت استرس سمه برام وقتی عصبی میشم کوچولوم تکون نمیخوره اصلانمیدونم چیکارکنم کلافم بخداا🥺

ترسو منم شدم افسرده هم شدم کمی اینا بخاطر بالاپایین شدن هورمون هاس البته بداخلاقی و مودی شدن هم بهم اضافه شده😂

فقط گریه میکنم چندروزه نمیدونم چمه دلتنگم میترسم دلشوره هست نمیدونم جی هست

بخاطر هورمونات هست خوشکلم
درست میشه
سعی کن با یک دید خوب ب همه چیز نگاه کنی شاید بهتر شد