پارت هشتم:
از اینجا به بعدش رو خدا شاهده که واسه همسرم هم تعریف نکردم اینجا اولین باره که دارم میگم
دکتر با همه ی کادر اتاق از جمله بیهوشی و متخصص اطفال و... بگو بخند می‌کرد حتی گوشیشو داد دست یکی از پرستاری گفت لحظه به دنیا اومدن هورام رو واسه من ثبت کنه آمپول بی‌حسی رو زدن و دستگاه رو به من وصل کردن و اون پرده کوفتی رو انداختن یه خانم هم سن و سال خودم بالای سرم بود و داشت باهام حرف می‌زد که چند سالته چه کاره ای بچه چندمته منم با جزئیات و سر ذوق داشتم واسش تعریف میکردم که یهو دکتر داد سر یکی از همکاراش که بدو بیا جلو بچه گریه نمیکنه و بی جوونِ فهمیدم پسرم دنیا اومده ولی دنیا روی سرم خراب شد فقط احساس می‌کردم که این بی حسی داره هی میاد بالا و بالا تره و داره قلبمو از کار میندازه باور نمی‌کنید تو کسری از ثانیه حس کردم که نفسم ندارم و تمام ....

لعنت به مواد بی حسی من فوبیا دارم که نتونم نفس بکشم
ادمو خفه میکنه

منم همینطوری بودم سر زگسزارین احساس خفگی داشتم به پرستار کنار دستم گفتم نمیتونم نفس بکشم ماسک اکسیژن گذاشت

یعنی بیهوش شدی😑 چرا تموم نمیشه زایمانت من از پارت اول ۱۰ با زاییدم 😅😅

خب بعدچی شد بچه چی