پارت چهارم:
تو کل مسیر فقط قرآن گوش دادیم و من گریه کردم ۶ ماه پیشش دایی بزرگمو از دست داده بودم که خیلی دوست داشتم از دست داده بودم باهاش صحبت می‌کردم و ازش میخواستم حواسش بهم باشه
همسرم میدونه من وقتایی که حالم بده فقط باید تو خودم باشم و هیچ حرفی نمیزد
اونم نگران بود هم نگران من هم نگران پسرم
وقتی رسیدیم بیمارستان دکترم ( دکتر فاطمه آزادی خدا خیرش بده یکی از فرشته هایی که تو زندگیم دیدم) خودشو رسونده بود پزشک من فوق تخصص پریناتولوژی بود باهم رفتیم سمت اتاق سونو و خودش نشست پشت دستگاه و همه چی رو با دقت چک کرد همه چی خوب بود فقط ضربان قلب بچه هی پایین و بالا میشد وعلت خونریزی مشخص نمیشد مثل همه ی اون ۸ ماه دیگه من اوایل بهمن آمپول بتا واسه تشکیل ریه زده بودم ولی دکتر چون احتمال زایمان زودرس میداد بازم گفت باید بستری شدی و دور دوم آمپول ها رو بزنی من اونجا با رضایت شخصی خودم مرخص شدم و رفتم بیمارستان لاله بستری شدم

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط