پارت دهم:
به لطف خدا و کاربردی دکتر اطفال که تو اتاق عمل بود و دکتر خودم همونجا راه تنفس هورام رو باز کرده بودن ولی من زودتر از هوش رفته بودم
هورام بخاطر همه اون سکسکه ها آب تو ریش جمع شده بود و دکتر بخش نوزادان به همسرم گفته بود اینکه پسرت الان نفس میکشه مثل یه معجزه میمونه البته من معجزه خدا رو تو زندگیم کم ندیده بودم
هورام به تشخیص دکتر طاهری مسئول بخش نوزادان گاندی باید ۷۲ ساعت آنتی بیوتیک می‌گرفت و بستری میموند همسرم روش نمیشد اینو بهم رو در رو بگه رفته بود بیرون اتاق و تلفنی بهم میگفت و خودش زار زارگریه می‌کرد درست مثل یه زن
اون لحظه شک کرده بودم که بهم دروغ میگه چون خیلی خیلی ناراحت بود ولی بعدها فهمیدم ناراحت من بوده که تو اوضاع می‌دیدتم
من بخاطر شرایطم تو اتاق عمل نباید ۲۴ ساعت از جام بلند میشدم که البته طاقت نیاوردم و  ۱۰ و نیم شب پاشدم و رفتم پسرمو دیدم چون اون لحظات به هیچ کس اعتماد نداشتم

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط