بعد از ۳ جلسه تراپی که بخاطر افسردگی بعد از زایمان میرم، این جلسه یه حقیقت تلخ بهم گفت:
گفت دیدی قدیمیا این همه بچه میاوردن ولی ۱٪ شما مامانای امروزی حرص هم نمیخوردن یا دیدی یه سری بچه‌ها بدغذان یا موقع شیر خوردن سینه مامانشونو گاز میگیرن یا موقع مهمونی نمی‌خوابن یا خیلی کارای دیگه‌ای که بچه‌های دیگه اصلا انجام نمیدن... گفت اینا با مادرشون ناسازگارن.
گفتم ینی چی؟
گفت بچه‌ها تا سن ۲ سالگی هیچی درک و فهمی از دنیای اطراف ندارن. تمام ارتباطشون با انرژی و حس طرف مقابلشونه.
(در خصوص خود من) می‌گفت وقتی داری به ارغوان غذا میدی و نمی‌خوره و تو عصبانی میشی، دقیقا داره انرژی بدت رو بهت برمی‌گردونه.
گفتم آخه من انرژی بد ندارم که🫢
گفت داری. استرس غذانخوردنش رو داری. ناراحت اینی که این زمانی که داری به ارغوان غذا میدی رو میشد روی پروژه‌هات بزاری ولی عوضش داری با یه انسان زبون نفهم وقت میگذرونی که همش داره عصبانیت می‌کنه! و تو هی داری عصبانی‌تر میشی!

درست می‌گفت. خود من خیلی ناراحتم که سبک زندگیم بعد ارغوان عوض شد و نتونستم سرکار برم.
هیچوقت ازین زاویه به حرفاش فکر نکرده بودم.
میگفت بچه‌ها انرژی افکار توی ذهن رو هم دریافت می‌کنن. و این خیلی خارق العاده و عجیبه!

همه ما تو یه زمانایی از بودن بچه‌هامون خسته میشیم (نه که نخوایمشون، این دوتا رو باهم اشتباه نگیریم) و همین باعث میشه با ما ناسازگار میشن.

راه حلش رو هم گفت که بسیار حوصله و زمان می‌خواد...
چقدر این زمانه بچه‌داری سخته🙂‍↔️

عکس برای زمانای بی برقیه. زیر این عروسکش فلش گوشی رو روشن می‌کنم میزارم کلی سرگرم میشه.

تصویر
۱۲ پاسخ

عزیزم میشه یه موقع که وقت داشتی و میخواستی الکی تو گوشی بچرخی وقت بزاری و راه حلشم بگی؟ ممنون میشم

میدونی فاطمه مشکل از ما نیست، همه درگیر نظام سرمایه داری شدیم که زن رو استثمار می‌کنه و سعی می‌کنه هویتش رو فقط در بیرون از خونه حفظ کنه. در حالیکه اهمیت زایش و پرورش رو برامون بسیار کم کردن. ذهن کمالگرای ما هم که دنبال به دست آوردن تمام این چیزهاست، همین باعث عجله میشه، عجله تو رشد بچه به هر شکلی. خوب منی که طاقت نیاوردم بچم از اول با دست خودش غذا بخوره الان بایدم بدغذا بشه بیش حسی بگیره. بارها دیدم ماهورا بغل مامانم چه آرامشی داره چقدر فرصت رشد داره به عینه میبینم چون مامانم عجله ی منو نداره.

ببین من تابحال نشده به این فکر کنم که وای وقتم با بچه تلف شد یا به هدف هام نرسیدم یا خیلی چیزای دیگه همیشه هم کلی وقت گذاشتم کلی غذا پختم تابحال وقتی غذا نخورده دعواش نکردم و عصبانیتم نشونش ندادم
اماااا بچه من غذا لب نمیزنه چه ربطیییی به انرژی من داره من که جز انرژی مثبت بهش ندادم, جوری که تو خانوادم زبون زد شدم که ببینید فهیمه چقدر به بچه اش عشق میده...حالا بچه من :شبا نمیخوابه غذا نمیخوره ،دائم هم مریض میشه یکی فقط بچه ببینه با این تفاسیر باید بگه ببین چقدر انرژی بد دادن بهش اینجوری شده

ممنون از آگاهیت👏🏻👌🏻

منم قشنگ ميفهمم وقتي بي حوصله م بچه م بدتر غر غرو ميشه حالمون گره خورده به هم
اينو از لحظه اي كه به دنيا اومده فهميدم و حسش كردم

خشمتون رو کلا ببینید. به بچه تون به مامانتون به عزیزانتون

خیلی اطلاعاتت خوبه لطفا اگه شرایط شو داری بیشتر بگو از حرف های تراپی واقعا همه شرایط درمان ندارن خداخیرت بده بزار حرفاشو ماهم مشکل مون هل بشه عزیزم

ممنون واسه مطلبت.یه سوال بی ربط این عروسک و چند گرفتی؟

اره من اینو از زمان نوزادی نبات فهمیدم وهروقت عصبی بودم بچه هم بیقرارو نااروم میشد

خیلی اطلاعات خوبی بود انشالله زودی نتیجه خوبی بگیری گلم

عزیزم ممنونم ک این مطلب مفیدتو در اختیارمون گذاشتی

منم شدید احتیاج دارم به تراپی همین ک با کسی صحبت کنی خوبه

سوال های مرتبط

مامان آبان مامان آبان ۳ سالگی
مامان قشنگا سلام
من این هفته درباره رفتارهای عصبی و پرخاشگری های آبان با یه دکتر روانشناس صحبت کردم. تجربه ام رو باهاتون درمیون میذارم.
دکتر گفت با این که همه بچه‌ها این طوری نیستن ولی این رفتارها توی این سن طبیعیه، حالا دلیلش چیه؟
۱- اینا عقلشون رشد کرده و درکشون از جهان اطرف رفته بالا ولی هنوز قدرت کلامی ندارن برای همین خیلی وقتا از اینکه نمی تونن منظورشون رو برسونن عصبانی میشن.
۲- این سن شروع شناخت حس مالکیته. و بچه با والدی که بهش وابستگی بیشتری داره (که در مورد آبان، منم) هم مثل یک شی که صاحبش هست رفتار میکنه بنابراین کوچکترین کاری که این قانون مالکیت رو تهدید کنه عصبانیش میکنه. مثلا اگه شما لحظه ای بهش توجه نکنید یا با کس دیگه ای حرف بزنید یا بغلش کنید و...
۳- تو این سن کنترل دنیای اطراف برای بچه‌ها خیلی مهم میشه و اینا میفهمن که می‌تونن دنیای اطرافشون رو کنترل کنن. پس اگه اتفاقی بیوفته که حس کنن کنترلشون کم شده (مثلا به خواسته شون بی توجهی بشه) عصبانی میشن. گفت اینکه حس کنن می‌تونن روی دنیای اطراف کنترل داشته باشن به میزان اعتماد بنفسشون در بزرگسالی خیلی مرتبطه. اما این به این معنا نیست که همیشه هرکاری ازمون خواستن براشون انجام بدیم که در بزرگسالی بااعتمادبنفس باشن، چون اولا ناممکنه و دوما ناکام شدن در برآوردن خواسته‌ها بهش میفهمونه همیشه هم نمیشه هم چیز رو کنترل کرد و این یه واقعیته.
توصیه اش به منم این بود که سعی کنم بیشتر آبان رو درک کنم و کمتر عصبانی بشم. براش تا میتونم توضیح بدم که چرا نمی تونیم فلان کار رو بکنیم گفت شاید توضیح اوایل بی فایده به نظر بیاد اما در دراز مدت جواب میده.
خلاصه که صبر جمیل برای خودم و شما آرزومندم :)
مامان نیکان مامان نیکان ۱ سالگی
سلام به همه مامانا خدا قوت به همتون💖چه اونایی که داخل خونه هستین و مشغول خانه داری و بچه داری چه اونایی که الان شاغل هستید😘
دیشب این بازی رو آماده کردم که با نیکان انجام بدم(این بازی رو از فاطمه جان مامان مهراد و هیراد یادگرفتم)
رو برگه نقاشی کشیدم چسبوندم به در قوطی قسمت دهان رو باید ببرید که بچه ها برگه های غذا هر حیوون رو بندازن داخلش (البته نیاز به تکرار زیاد داره تا یادبگیرن)که نیکان اصلا با این بازی ارتباط نگرفت همش غر میزد و می‌خواست بغلم باشه یا می‌گفت بریم دده🥴کاغذ های هویج و استخوان رو که می‌خواست بخوره به خاطر همین من گوش پاک کن آوردم تا بندازه داخلش یه چند تا انداخت دوباره شروع کرد غر زدن
امروز صبح که بیدار شدم خیلی عصبی بودم نیکان دیشب خیلی بد خوابید و زیاد شیرخورد اولین بار نبود که اینجوری میشه اما انگار من کم آورده بودم،فکر کنم هیچ روزی انقد بهم فشار نیومده بود بعضی روزا فقط باید دووم بیاریم💚
البته یه نکته مثبت بخوام از امروز بگم صبحانه خوب خورده😂
امیدوارم ادامه روز برای همه خوب باشه✨
شیرخشک
رفلاکس
تغذیه
بازی
فرزندپروری
مادرانه
مامان محمد مصطفی🐣 مامان محمد مصطفی🐣 ۱۶ ماهگی
سلام خانوما ، روز همگی بخیر.

می‌خواستم مشکلی رو باهاتون در میون بگذارم. این پتویی که توی عکس می‌بینید رو زنعموی مادرم برای پسرم خریدن از ۱۰ روزگی این پتو داره. پتوهای دیگه‌ای هم داره، مثلاً یکی از سرویس خوابشه یا پتوهایی که موقع بیمارستان داشت، اما هیچ‌کدوم رو دست نمی‌گیره؛ با اینکه بعضی‌هاشون رو حتی زودتر از این پتو خریده بودیم.

اون به قدری به این پتو وابسته است که اگه همراهش نباشه نمی‌خوابه. تمام روز هم پتو رو دستش می‌گیره و مدام هم بوش می‌کنه. ما حتی همه پتوها رو با هم شستیم تا شاید فرقی بکنه، اما باز هم فقط همین رو می‌خواد. حتی شب‌ها هم اگه پتو نباشه بی‌تابی می‌کنه.

با مشاور صحبت کردیم، گفت که ممکنه به خاطر اضطراب باشه و بچه به یک چیز خاص وابسته بشه، اما واقعیت اینه که فضای خونه ما خیلی آرومه و اصلاً بحث و دعوایی نداریم. البته موقع بارداری من، به خاطر سنگ کلیه و شرایط سختی که داشتیم، استرس‌هایی وجود داشت، اما الان نمی‌تونم دلیل این اضطراب رو در پسرم پیدا کنم.

واقعاً نمی‌دونم چیکار کنم که این وابستگی رو کم کنم. این موضوع خیلی ذهنم رو درگیر کرده و برای من هم سخت شده. اگر کسی تجربه‌ای داره یا پیشنهادی می‌تونه بده، ممنون می‌شم بهم بگه.»
مامان دلبرک مامان دلبرک ۲ سالگی
خب تو تاپیکای قبل گفته بودم یسری تحقیقات کردم که یکم درباره بدغذایی بچه‌ها بگم...
هرچی میخواستم بگم رو نوشتم و ممکنه خیلی طولانی بشن ولی خب امیدوارم به یسری از مامانا که نیاز دارن کمک کنه🌸

اول از همه اینو بگم که طبق تحقیقاتم حجم استاندارد واسه هر وعده اصلی بچه‌ها یک‌چهارم یا یک‌دوم لیوان(یعنی۴تا۸ قاشق)
بعضی متخصصینم میگن اندازه مشت خودش بخوره کافیه چون معده‌اش همونقدر
ولی خب گاهی به اشتهای بچه هم بستگی داره

میانوعده‌ها چقد باشه خوبه؟
۲تا۳ بار در روز، حجمشون کمتر از وعده اصلی، مثلا(نصف موز،یه تیکه سیب، چند قاشق ماست، یه تیکه کیک خونگی و ...)

تو این سن اشتهای بچه‌ها روز به روز تغییر میکنه، بعضی روزا کم میخورن بعضی روزا زیاد و این طبیعیه

اصلا به زور به بچه‌ها غذا ندین چون دلزده میشن، یه بار دیدم یه مامان نوشته من پامو میزارم رو شکم بچم که تکون نخوره و غذا رو به زور میدم به خوردش😑

بیشتر رشد و انرژی بچه مهمه اکه رشدش طبیعیه، حالش خوبه نیازی به این همه حرص و جوش نیست

ادامه تاپیک بعد...
مامان 👶🏻آراد🫀 مامان 👶🏻آراد🫀 ۲ سالگی
به نظر شما
مهم ترین،مفید ترین و موثر ترین راه برای افزایش هوش بچه ها چیه؟

قسمت دوم🌱🧠

_خب تا اینجا گفتیم که توجه سبک تربیتی فرزند پروری مثبت روی بچه و احساساتشه.

حالا اگه بخوام براتون بایه مثال بگم میشه اینجوری گفت که؛
+مثلا بچه میخواد خودش کفش هاش رو بپوشه ولی اشتباه میپوشه!تو این سبک والدین چیکار میکنن؟

به جای زودباش زودباش کردن و انجام دادن به جای بچه با حوصله منتظر میمونه و تشویقش میکنه!
+آفرین عزیزم!من دیدم داری سعی میکنی بپوشیش.اگه نتونستی من کمکت میکنم!

یا مثلا بچه میاد میپرسه؛مامان این چیه؟چجوری کار میکنه؟واسه چیه؟

به جای نمیدونم و بعدا گفتن،با اشتیاق بچه رو به سمت سوالای بعدی هدایت میکنن!
برای کنجکاوی بچه ارزش قائل میشن و اجازه میدن بچه مشتاق و کنجکاو بمونه.

تو این پژوهش مشخص شد که هر چی این سبک از سن پایین تر شروع بشه،بچه ها رشد هوشی بیشتری رو تجربه میکنن و همچنین بچه هایی که والدینشون با حوصله،مهربونی و حساسیت برخورد میکردن تو حل مساله فکر می‌کردند و نمره آی کیو بالاتری به دست میاوردن.

خروجی این مطالعه میگه؛
هر بچه یه بذر ارزشمند در حال رشده،یه جواب به موقع به سوال کودک،یه لبخند به وقت ناامیدی،و یه آفرین کوچیک به وقت کنجکاوی این بذر رو تغدیه میکنه و چند سال بعد همین بذر کوچیک تبدیل میشه به جنگلی از توانایی و خلاقیت🌱✨️


نظر شما چیه؟
مامان ارغوان 🌸 مامان ارغوان 🌸 ۱ سالگی
تجربه جلسه‌های بعدی تراپی بعد از افسردگی زایمان:
شروع جلسه با فاجعه‌ای به اسم رسانه بود!
رسانه‌ای که مدام نشون میدن بچشون همه چی میخوره، وضع مالیشون طوریه که همه چی برای بچشون میگیرن، طوری زندگی میکنن که ۲۴ساعت در اختیار بچشونن، غذاهای همه وعده‌های بچشون با دقت و وسواس میپزن و انواع اقسام ویتامین و پروتئین‌ها رو داره و.... شما بگیر برو تا آخرش!

نتیجه چی میشه؟
من ازین ور در ناخودآگاهم احساس کمبود دارم: چرا بچم نمیخوره؟ چرا تپل نیست؟ چرا قشنگ نیست؟ چرا من حوصله ندارم؟ چرا عصبیم؟ چرا با بچم دعوا میکنم و مثل بقیه نیستم؟

اما واقعیت:
انسان‌ها تا آخر عمرشون دچار یک سری خلاهای روانی و مغزی هستن که به مراتب در یکی کمرنگ و در دیگری پر رنگ تره. از نوزادی هم این خلاها رو دارن. همه بدون استثنا!
یکی از این خلاها عدم سازگاری با محیط اطرافه که در همه نوزادها از ابتدای به دنیا اومدنشون همراهشون هست و به مرور کمتر میشه. اما مدت زمان همراهی با این خلا در هر نوزادی متفاوته. یکی ۱۰ سال یکی یک ماه.
بخاطر همینه تو یه سنی جیغ و داد بیخود میکنن. تو یه سنی غذا نمیخورن و... این همون خلا ارتباط گیریه.
و این فقط یک مورد از صدها موردیه که هر انسان بدو به دنیا اومدن تجربه می‌کنه... .
کاش می‌تونستیم همه کتاب رشد رو (اگر اشتباهنکنم البته) بخونیم. توصیح میده حتی انرژی و نگرش پدر مادر موقع لقاح جنین در روان آینده اون انسان تاثیرگذاره... .


اوووووف چقدر باید یاد بگیریم تا بتونیم سالم زندگی کنیم🫡

اینجا دارم میرم سرکار. پریود نمیشم. از پی‌ام‌اس خستمممممم😮‍💨
مامان فاطمه‌وتودلی🐣 مامان فاطمه‌وتودلی🐣 ۱ سالگی
من خیلی به دخترم وابسته ام دخترمم همینطور همه ی کارهای دخترم که مستقیم با دخترم در ارتباط هست رو من انجام میدم مثل خوابوندن شیر دادن غذا دادن بیرون بردن کلاس اینا بخوام برم همه اش با خودم همسرم نهایت شیشه شیر بشوره کارای این مدلیش رو انجام بده اصلا طاقت گریه های دخترم رو ندارم از نوزادی هم اینجوری بودم جیگرم می‌سوخت این گریه میکرد انقدر همه ی کارهای دخترم با من بوده که دخترمم شدید وابسته ام هست و با من راحت تر از باباشه اگر بخوام برم بیرون و بذارم پیش باباش الان که بزرگتر شده خیلی اذیت میشه به حدی که چند هفته پیش کلاس داشتم و گذاشتمش پیش همسرم رفتم ۴ ساعت نبودم همسرم میگفت تا برگردی همش هق میزد می‌گفت مامان و من حالم خیلی بد شد از حرفهای شوهرم که برام تعریف میکرد چطور دخترم بی تاب من بوده و از هفته های بعد دخترم رو با خودم میبرم خیلی هم اذیت میشم انقدر همه ی کارای دخترم رو انجام میدم که گاهی به مرز نابودی و جنون میرسم از خستگی کلافگی تنهایی و فشار کار عصبی میشم داد میزنم البته نه خیلی بلند
ادامه ی متن رو پایین میذارم 👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻
مامان آوین مامان آوین ۱ سالگی