تجربه ی سزارینم توی چند پارتاینو مینویسم واسه مامان اولی های سزارینی؛
من بچه اولم بود و هیچ تصوری از زایمان نداشتم و از ماه نهم از استرس زایمان شب تا صبح خوابم نمیبرد؛همش میترسیدم که چی پیش رومه و تصور خیلی وحشناکی هم از درد سزارین داشتم(طبیعی هم کلا انتخابم نبود)
تا روزی که زایمان کردم؛
قبل عمل که واسم سوند گذاشتن و پرستاره گفت نفس عمیق بکش و تا نفس کشیدم تموم شد؛اصلا درد نداشت؛حالا نمیدونم پرستاره کاربلد بود یا اون نفس عمیق و شل گرفتنه تاثیر داشت؛
توی اتاق عمل با بی حسی بودم؛اون آمپول که میزنن توی نخاع اصلااا دردی حس نکردم؛بعدم که کم کم پاهام بی حس شد و جلومو پوشوندن و برش زدن؛؛من همش استرس اینو داشتم موقع برش بی حس نشم یا شنیده بودم برش که میزنن یه چی رو پوستت حس میکنی؛اصلا هیچی حس نکردم؛
بعدم شاید ۵ دقیقه بعد دکتر گفت مبارکه و صدای گریه ی بچه اومد؛حتی بچه هم کشیدن بیرون چیزی حس نکردم دکتر که گفت مبارکه فهمیدم در اومده؛
بعدم که بخیه زدن؛موقع بخیه زدن یکم حس کردم سرم بخاطر داروها سنگین شده و یکم حس حالت تهوع گرفتم که متخصص بی هوشی گفت طبیعیه و بعد چند دقیقه هم خوب شدم؛

احسنت👏🏼👏🏼👏🏼تجربه ی منم از سزارین اولم دقیقا همین بود ک شما گفتید
با این تفاوت ک من وقتی بی حسم کردن ی نفس تنگی خیلی شدید برای ۲ تا ۳ ثانیه بهم دست داد ک متخصص بیهوشی همش بالای سرم بود و گفت اصلا نگران نباش طبیعیه...
خواهش میکنم انقدر نگران عملتون نباشید..گرچه بدن با بدن فرق داره..ولی چ بترسیم چ نه باید این اتفاق بیفته..پس چ بهتر ک ذهن و روحتونو براش آماده کنین و ب خودتون عذاب ندید

برای سزارین اختیاری نامه از پزشک قانونی بردی؟