پارت سه
خلاصه تو اون یه هفته اخر باز شیاف میزاشتم پیاده روی میکردم واسکات و ازینکارا ولی تو دلم غوغا بود
یک روز قبل تاریخ زایمان رفتم سونو دیگه اونم تو چهار کیلو بود خواهش کردم از دکتر سونو که وزن بچمو بزنه بالای چهارونیم که سزارین کنن شرایطم اینجوره قبول نمیکنن اونم کلی تعجب کرد چرا قبول نمیکنن دلسوزی کرد برام صدک بالا زد واسم و گف دیگه بااین چیزا حتما باید بیمارستان قبول کنه سزارین بشی منم دلخوش جواب سونو رو گرفتم بردم برا دکتر اونم خندید گف بااین نمیشه کاری کرد ازمایش قندم نوشته بود واسم گف اینم نمیشه هشتادوپنجه باید نود به بالا باشه، خلاصه همه درا به روم بسته شده بود رفتم بیرون شوهرمم که گفتم اخلاقش عن شده بود تا بهش گفتم تو خیابون جلو بقیه داد زد فردا میریم بستریت کنن همون طبیعی بیار(الانم که یادش میوفتم گریم گرفته) این بچه برین.ه تو شکمت چی میشه و این حرفای سم منم اشکم درومده بود فقط میگفتم صداتو بیار پایین🥲همه داشتن نگامون میکردن
دیگه هیچی رفتیم خونه منم نتونستم درست بخوابم روز بعد رفتیم زایشگاه،توراه شوهرم اهنگ گذاشت مثلا از حال بدم کم کنه ولی دیگه من یجور بیحس شده بودن انگار قراره بمیرم..

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط