سلام مامانا یه سوال من بچم خیلی زورگو نبود حالا یه چند وقتیه باید حرف حرف خودش باشه من فکر میکنم بچه ها تو. این. سن همینن نباید بهشون زور گفت امشب پافشاری کرد 1ساعت تمام به گریه کردن مداوم. که به پدرش باید منو ببری فلان پارک که من قدم. برسه خودم بازی وهل بدم درصورتی ک راهش یکم دور بود همسرم مخالفت کرد محلش نزاشت ولی دیدم خیلی گریه میکنه گفتم ببرش گناه داره درمیاد میگه بعد تو. تربیتش هرچی شد تومقصری با تندخویی کنترل پرت کرد خاموش کرد گفت بریم همونجا ک میگی منم دست دخترما گرفتم با داد گفتم بریم پایین منظور پیش مامانم. اینا دخترم ترسید گریه کرد اونم بغلش کرد گفت با کاریکه تو کردی بچه روانی میشه برد یه دور بزنه با موتور الان اینجا من مقصر شدم وبچه از چشم من دیده و رفتن شما جایی من بودید چه رفتاری انجام میدادید الان یه ربع رفتن فکرم مشغول شده ولی چون دخترم توخونه حوصلش سر میره بالاخره نیاز داره بره بیرون عصبانی شدم

ما مادریم وطاقت گریه بچمون ونداریم اما یه نصیحت خواهرانه من خودم به جز رادمهر یه دختر 10ساله هم دارم اگه بچه با گریه به خواستش برسه این میشه نقطه ضعف شما بچه یاد میگیره هرچیزی که شما مخالفش بودین رو باگریه بدست بیاره باید بهش میگفتی الان شرایط رفتن به اون پارک ونداریم اما میتونیم مثلا فردا باهم بریم اونحا والان اگه دوست داره با بابا یه چرخی بزن وبیا خونه حتی اگه گریه هم کنه ببینه شما قاطع هستید کوتاه میاد

این جور موقع ها نباید اجازه بدی بچه با گریه حرفشو پیش ببره وقتی باباش گف نه شما نباید میگفتی ببریم شما میگفتی نه امروز نمیشه

فدات همه مردا همینن خودتو ناراحت نکن