شاید بی ربط باشه ولی میخوام یه موضوعی رو به عنوان یه مادری که تو این زمینه تجربه داره بگم. من قصد بارداری نداشتم و خدا خواست ولی مامانایی که قصد بچه دار شدن دارید سعی نکنید خیلی دیر بشه و بجه اولتون تو سن بلوغ و این چیزا قرار بگیره. من دخترم ۱۳ سالشه. درسته از خیلی جهات واسه من خوبه چون بزرگ شده ولی به لحاظ فکری واقعا دارن کم میارم. چون سنش سن حساسیه. تمام توجهم باید بهش باشه و بعضی روزا واقعا انقدر حالم بده که نمیتونم حتی یه کلمه باهاش حرف بزنم. دغدغه درساش چون داره وارد مقطع متوسطه میشه. پریوداش که واقعا نیاز به رسیدگی داره و کنترلش رو گوشی و برنامه هایی که میبینه و خیلی چیزای دیگه

خدا قوت بانو. بازم دخترا درک دارن مادر درک میکنن بهش توضیح بده که یه روزایی در توانت نیست. میدونی باید کمک کنی ولی نمیتونی

مادر یه بچه تو سن بلوغ بودن خیلی سختتر از چیزیه که فکرشو میکردم. با اینکه دخترم خیلی دختر خوب و بی حاشیه و مودبی هست ولی فکر میکنم الان تو دوران بارداری تمام انرژیم گرفته شده و احساسی که دارم اینه که نکنه نتونم واسه هر دو تاشون خوب مادری کنم

موافقم شدیداً
و اینکه اختلاف سنی زیاد اصلا بنظر من خوب نیست