پارت چهار:
رسیدیم بیمارستان.
در ورودیش جابجا شده بود و انگار باید از یک راه دیگه واردش میشدیم.
من و شوهرم زودتر رفتیم و مامانم آرومتر میومد گفتم که پاهاش درد میکرد.
رفتم داخل زایشگاه و خانومی که جلوی در نشسته بود ازم پرسید چرا اومدم و شرح حال گرفت و ...
گفت باید معاینه بشی
معاینه کرد و گفت سه سانتِ خوبی هستی.بستریت میکنم.
و هر لحظه استرس من بیشتر میشد.
مامانم رو بعنوان همراهی صدا کرد تا همه وسایل من رو بگیره ببره و به من لباس بیمارستان داد بپوشم.
مامان رفت بیرون منتظر بمونه.
ساعت ده صبح بود تقریبا.
اتاقم رو نشون دادن.
بیمارستان شریعتی این مدلیه که هر زائو میره تو یک اتاق تنها و از اول تا آخر همونحا میمونه و حتی زایمانش رو هم تو همون اتاق انجام میده، تا موقعی که ببرنش بخش.
قبل از اینکه برم توی اتاقم مستقر شم به همون خانومی که معاینم کرد گفتم من ماما همراه هم میخواستم.
گفت قراردادت کو؟
گفتم قرارداد که ندارم الان میخواستم هماهنگ کنم.
چون دقیقا یادمه موقع دختر بزرگم شش سال پیش همونحا درخواست ماما همراه کردم و اونم سر چهارسانت خودش رو رسوند.
ولی اون خانم گفت الان که نمیشه و باید از قبل هماهنگ میکردی.
برو خودمون هستیم امید به خدا کمکت می‌کنیم.
وااای انگار یک پارچ آب یخ ریختند روی سرم...

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط