من اصلا تو حالت عادی خودم نیستم هر روز هر لحظه دارم گریه میکنم احساس میکنم بمیرم راحت میشم خیلی تو فشارم دارم خفه میشم احساس میکنم میخوام افسردگی بگیرم ولی وقتی پسرمو نگه میدارم یا بغلش میگیرم احساس خوبی بهم دس میده ولی بقیش انگار ب زور دارم زندگی میکنم شوهرمم خیلی باهام فاصله باز کرده اصن حتی بغلمم نمیکنه و این موضوع بیشتر اذیتم میکنه میخوام برم روانشناس باهاش درد و دل کنم بلکه اروم شدم😔

تنها نیستی عزیزم هممون اینطوریم این روزای اول خیلییی سخته خیلی سخت میگذره ولی همین که با پسرت حالت خوب میشه یعنی همه چی خوبه و طبیعیه ولی حتما برو روانشناس چون تاثیر این هورمون ها کم‌نیس منم میخوام برم

هرجور که لازمه خودت از این حال نجات بده 🥺

منم تا يك هفته اين حالو داشتم هرروز ٢ ٣ دفعه اي عميييق گريه ميكردم دلم خالي ميشد

افسردگی پس از زایمانه
برو حتما

دقیقا منم بعد زایمانم شوهرم بهم محبت و توجه نمیکرد خدا لعنتش کنه

هعیی خواهر مثل من دیروز داشتم همینارو به شوهرم میگفتم
گفتم ازم فاصله میگیری میبینی از پنج صبح تا شب که بخوابه با بچه درگیرم نه خوابمو میفهمم نه خوراکمو اینارو که میگفتم اشکامم داشت میریخت

خوب میشی تا ۴ ماه این حالتا هست مواظب باش بیشتر نشه خودتو اروم کن دمنوش ب لیمو اینا بخور

ب این حسات ارزش و بها نده
سعی کن خودتو سرگرم کنی
بیدار میشی ای اسپند دود بده مغزت گرم بشه حسای بد دور بشن
خودتو با ی چای گرم و خرما مهمون کن تا بدنت تقویت بشه ی صبونه گرم و مقوی بخور و ب کارای خونت و نی نی برس ....نشین و فکرای الکی کن
این فکرا برا هورموناست...تنظیم ک بشه بعد چهل روزگی این فکرا هم دور میشه گلم

همه همینطورن حق بده حس اونام میخوابه نسبت به ما بخاطر اونه سردی احساس میکنی از طرف همسرت بلخره تموم میشه باز برمیگردی روال قبلی

منم همینم تنها نیستی دقیقا همین حس ها رو منم دارم🥺