از اینکه من هر شب درگیر خوابوندن بچه‌ام و هر شب هزار تا داستان سرم درمیاره، ولی شوهرم خیلی راحت می‌خوابه، واقعاً عصبی می‌شم. بعضی وقتا دلم می‌خواد شب‌ها بذارمش پیش خودش و خودم برم تو اتاق، درو ببندم و تا صبح راحت بخوابم؛ بذارم اگه بیدار شد و گریه کرد، خودش به دادش برسه و یه شب بفهمه من چرا همیشه خسته‌ام.

بعد وقتی به من می‌گه «تو هم که همیشه می‌گی خسته‌ام»، واقعاً حرصم می‌گیره. گاهی با خودم می‌گم اگه می‌تونستم برگردم عقب، شاید اصلاً شیر خودم رو نمی‌دادم، یا حداقل اکنکی بهش میدادم و شب‌ها تابان رو می‌سپردم به شوهرم که با شیرخشک بهش شیر بده. شاید این‌طوری اون هم بیشتر می‌فهمید مراقبت از یه بچه، مخصوصاً شب‌ها، یعنی چی و چرا من این‌قدر خسته‌ام.

من دندون کشیدم اونم ۱۲ شب اونم دندون آسیاب پایین که رو کانال عصب بود غیر خونریزی چقدر درد داشتم ازش خواستم امشب را پیش بچه بخوابه ...من همش درگیر خونریزی بودم و حالم اصلا خوش نبود هررررچی بچه گریه کرد عمدا بیدار نشد تا آخر دیدم بچه از نفس داره میفته رفتم آوردمش پیش خودم ...خون گریه کردم از بخت سیاه و لعنت به مادرشوهر و پدر شوهر و خانواده ای که تو این تربیت بد دست دارن

شوهر منکه اینکارو کنم سگ میندازه دنبالم ..ی ۸ ساعت میره سرکار بقیش فقط خواب همش هم میگه نخوابیدم خستم ( دست پیش میگیره پس نیفته) اتاقش جداست یعنی جدا کردم بااینکه خوابش عمیق و بمب بندازی خبر نمیشه همیشه میگه شب نتونستم از گریه بچه بخوابم درحالیکه ضایع اصلا بچه گریه نکرده تازه صدا خروپفشم میاد ...دریغ از ی شیشه آبی که خودش میخوره پر کنه بذاره یخچال ...فقط موقع شام میاد میخوره سریع میره اتاق خواب را تاریک میکنه بچه نره اگه بچه بره میگه بیا بچه را جمع کن ...خدا نکنه بچه مخل آسایشش بشه چنان عربده میزنه من به لکنت میفتم اصلا زبونم بسته میشه ...فکر کن حالا ی دقیقه بیدار بمونه برا بچه دیگه فرداش قیامت میشه ...هنر کرده فقط حدود ی ماهه که بچه بزرگتر شده شیرینتر شده عصرها ی چند دقیقه میبردش بیرون ولی فرط برمیگرده ولی قربون دخترم برم یعنی اگه باباش ی روز نبره بیرون لباسشو میاره حالی میکنه بپوش بریم ..ان شاالله بزرگتر شه بیشتر سرویسش کنه دلم یکم خنک شه از بی مسئولیتی هاش از زمان بارداری

ای خواهر شوهر منم همینه پسرم شیر خشکیه شبی چند بار باید بلند شم بدم شیر حل کنم بدم بعدش دوبارخ بدم شیشه شیر بشورم اونم انگار نه انگار بعد میگه روزا شما میخابین میگم به خدا بیا ببین من چقدر میخابم

احتمالا خانوادگی اینطورین و ندیدن ک عادت کنن
مرد از اول هر طور عادت بدی همون میش مثل بچه میمونه من از داداشم بدقلق تر آدم ندیدم ولی ب زنش کمک میکنه

مردا اکثرا همینن بچه من شیر خشک میخوره بازم وقتی بیدار میشه خودم باید بهش شیر بدم