🌸👂 واحدکار: حواس پنج‌گانه 👂🌸

🌷 برنامه روز دوشنبه: آشنایی با حس شنوایی

سلام به مامانی های عزیز
امروز کودکان با حس شنوایی آشنا می‌شوند و یاد می‌گیرند که گوش‌ها به ما کمک می‌کنند صداهای اطرافمان را بشنویم و آن‌ها را از یکدیگر تشخیص دهیم. 🎵🔔

🎯 هدف امروز:
🔹 شناخت حس شنوایی
🔹 آشنایی با کاربرد گوش‌ها
🔹 تقویت دقت شنیداری
🔹 تشخیص صداهای مختلف

📚 آموزش امروز:
صداهای مختلف مانند صدای زنگوله، دست زدن، صدای باران و آواز پرندگان را پخش کنید یا به صورت نمایشی اجرا کنید. از کودکان بخواهید با دقت گوش دهند و بگویند هر صدا مربوط به چیست.

💬 پرسش‌های گفت‌وگویی:
🔸 با کدام عضو بدن می‌شنویم؟
🔸 چه صداهایی در کلاس می‌شنویم؟
🔸 صدای پرندگان چگونه است؟
🔸 صدای آرام با صدای بلند چه تفاوتی دارد؟
🔸 چگونه از گوش‌هایمان مراقبت کنیم؟

⭐ نکات آموزشی امروز:
🔹 از صداهای بسیار بلند دوری می‌کنیم.
🔹 هیچ وسیله‌ای داخل گوش نمی‌کنیم.
🔹 هنگام صحبت دیگران با دقت گوش می‌دهیم.
🔹 در محیط کلاس با صدای مناسب صحبت می‌کنیم.

🎮 بازی امروز:
«صدای چی بود؟» 🔔🎵
چند وسیله صدادار مانند زنگوله، کاغذ و جغجغه را پشت یک مانع به صدا درآورید. کودکان با گوش دادن حدس بزنند صدا مربوط به کدام وسیله است.

🎨 کاردستی امروز:
«زنگوله رنگی» 🔔🎨
تصویر یک زنگوله را روی مقوا آماده کنید. کودکان آن را رنگ‌آمیزی و با کاغذ رنگی تزئین کنند.

✏️ کاربرگ امروز:
«صداها را بشناس» 🖍️
تصاویر منابع صدا مانند پرنده، زنگوله، تلفن و باران را به کودکان نشان دهید تا آن‌ها را رنگ‌آمیزی کنند و درباره هر صدا صحبت کنند.

🖼️ تصاویر موردنیاز امروز:
🔹 تصویر گوش
🔹 زنگوله و جغجغه
🔹 پرنده و باران
🔹 تصاویر منابع صدا

۵ پاسخ

اسکرین گرفتم ممنونم

خیلی خوب بود👏🏻👏🏻

عااااالی

چقدرعالی👌👌👌

چه مطالب مهمی😍 دستمریزاد

برای چه سنی هست این عزیزم؟

سوال های مرتبط

مامان دیانا👼🫀 مامان دیانا👼🫀 ۴ سالگی
🌸👃 واحدکار: حواس پنج‌گانه 👅🌸
🌷 برنامه روز سه‌شنبه: آشنایی با حس بویایی و چشایی
سلام به مامانی های عزیز 🌷💕
امروز کودکان با حس بویایی و چشایی آشنا می‌شوند و یاد می‌گیرند که بینی به ما کمک می‌کند بوها را تشخیص دهیم و زبان در شناخت مزه‌ها نقش دارد. 🍋🌹
🎯 هدف امروز:
🔹 شناخت حس بویایی و چشایی
🔹 آشنایی با کاربرد بینی و زبان
🔹 تشخیص بوها و مزه‌های آشنا
🔹 تقویت دقت و مهارت توصیف
📚 آموزش امروز:
با مثال‌های آشنا توضیح دهید که با بینی بوی گل یا میوه را احساس می‌کنیم و با زبان مزه‌هایی مانند شیرین، ترش و شور را تشخیص می‌دهیم. فعالیت‌ها را فقط با مواد خوراکی سالم و آشنا و با توجه به حساسیت‌های غذایی کودکان انجام دهید.
💬 پرسش‌های گفت‌وگویی:
🔸 با کدام عضو بدن بو می‌کنیم؟
🔸 بوی گل چگونه است؟
🔸 با کدام عضو بدن مزه‌ها را تشخیص می‌دهیم؟
🔸 لیمو معمولاً چه مزه‌ای دارد؟
🔸 آیا هر چیزی را که می‌بینیم می‌توانیم بچشیم؟
⭐ نکات آموزشی امروز:
🔹 مواد ناشناخته را نمی‌چشیم و بو نمی‌کنیم.
🔹 مواد شوینده و شیمیایی را هرگز بو نمی‌کنیم.
🔹 ادامه در ⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️
مامان دخترم مامان دخترم ۵ سالگی
مامان mamansho21 مامان mamansho21 ۵ سالگی
قبل اینکه چند تا نقاشی رو تفسیر کنم
اینو بخونید مامانا
اجازه دهیم بچه ها درباره ترس هایشان صحبت کنند

برخی پدر و مادرها اجازه نمی دهند بچه ها درباره ترس هایشان صحبت کنند، به همین خاطر این مسائل مسکوت می ماند و در تخیلات و ناخودآگاه بچه ها تبدیل به غول های هیجانی منفی بزرگ می شود. چه باید کرد؟ دکتر اکبری نژاد می گوید: «پدر و مادر باید اجازه دهند، بچه ها درباره تخیلات و ذهنیت هایشان صحبت کنند، از ترس هایشان بگویند، حتی اگر خنده دار باشد. به این مثال توجه کنید:

ـ مامان من می ترسم...ـ از چی می ترسی عزیزم؟ ـ از مومو؟ ـ مومو چه شکلیه عزیزم؟ بیا عکسشو با هم بکشیم. 

ـ اها این خانومه مومو هست، به نظرم لازمه یک کم به موهاش و سرو وضعش برسیم. نظرت چیه موهاشو کوتاه کنیم؟ لباس قشنگ تنش کنیم؟ بیا با هم درستش کنیم.

گاه لازم است ترس های بچه ها را روی کاغذ نقاشی کنید. زمانی که درباره اش صحبت می کنند. از آنها بخواهید که شکل ترس هایشان را بکشند و بعد به آن یک شکل با مزه و خنده دار بدهید.

مثلا فرزند شما از جادوگر در یک سریال می ترسد، شکل آن را با هم بکشید، قدری روی سرو وضعش کار کنید و لباس هایش را مرتب کنید یا رنگ بزنید ، بعد هم به فرزندتان بگویید که حالا این جادوگر از ما تشکر می کند که به او رسیدیم و نجاتش دادیم.

ترس بچه هارو جدی بگیرید ، من امروز سرم خیلی شلوغه همسرم نیست بچه ها هم لجباز ترینند نمبخوام سرسری جواب نقاشیهارو بدم
مامان دیانا👼🫀 مامان دیانا👼🫀 ۴ سالگی
🌱 میراثی فراتر از ژن‌ها

آنچه از ما به نسل بعد منتقل می‌شود، فقط ویژگی‌های ژنتیکی نیست. الگوهای رفتاری، شیوه دلبستگی، نحوه مدیریت احساسات و حتی باورهایی که درباره خودمان و جهان داریم نیز به فرزندانمان منتقل می‌شوند. ذهن کودک مانند اسفنجی است که نه‌تنها کلمات ما، بلکه لحن صدا، واکنش‌هایمان در برابر استرس و حتی ناگفته‌های ما را نیز جذب می‌کند.

این موضوع نشان می‌دهد که زخم‌های درمان‌نشده ما، مانند خشم پنهان، احساس بی‌ارزشی یا ترس از طرد شدن، ممکن است ناخودآگاه در رفتارمان با فرزندانمان بازتاب پیدا کنند. نه به این دلیل که والد بدی هستیم، بلکه چون همان الگوهایی را تکرار می‌کنیم که خود آموخته‌ایم.

اما نکته امیدوارکننده اینجاست که این چرخه قابل تغییر است. زمانی که فرد برای شناخت خود، بررسی باورهای قدیمی و التیام زخم‌های عاطفی‌اش تلاش می‌کند، در واقع مسیر متفاوتی برای نسل بعد می‌سازد. هر بار که به جای واکنش‌های خودکار، آگاهانه‌تر رفتار می‌کنیم و به احساساتمان فرصت دیده‌شدن و پردازش می‌دهیم، در حال خلق الگویی سالم‌تر هستیم.

برای پدر یا مادر خوب بودن، نیازی به کامل بودن نیست. کافی است نسبت به خود
آگاه باشیم و مسئولیت رشد و تغییر شخصی‌مان را بپذیریم. همین تلاش مداوم برای بهتر شدن، ارزشمندترین میراثی است که می‌توانیم برای فرزندانمان به جا بگذاریم.