هشت ماه است که جهان، برای من در چشم‌های تو خلاصه می‌شود… 🤍🕊️

هشت ماه پیش، قصه‌ای شروع شد که قشنگ‌ترین بخشِ زندگیِ من شد؛ قصه‌ی دختری که هنوز از دنیا چیزی نمی‌دانست، اما از همان روزهای اول، به من یاد داد قلب آدم می‌تواند بیرون از سینه‌اش هم بتپد.

هانا جانم، تو هنوز نمی‌دانی چقدر دوستت دارم؛ هنوز نمی‌دانی گاهی فقط نگاه کردنت برای خوشحال شدنم کافی‌ست، یا چطور یک لبخند کوچکت می‌تواند در معمولی‌ترین روزها، اتفاقی به بزرگیِ یک معجزه باشد…

هشت ماه است که تو بزرگ می‌شوی و من هم همراه تو، دارم مادر بودن را زندگی می‌کنم؛ با تمامِ ذوق‌ها، نگرانی‌ها، بوسه‌ها و لحظه‌هایی که دلم می‌خواهد برای همیشه نگهشان دارم.

روزی بزرگ می‌شوی، دست‌های کوچکت دیگر در دست‌های من جا نمی‌شوند و شاید روزی برسد که برای ساختن دنیای خودت، از آغوشم دور شوی…

و من امیدوارم آن روز، آن‌قدر عشق در وجودت کاشته باشم که حتی دور از من هم، خودت را دوست داشته باشی، به خودت ایمان داشته باشی و بدانی که در این دنیا، همیشه یک نفر هست که بودنت را یکی از قشنگ‌ترین اتفاق‌های زندگی‌اش می‌داند.

دخترکم، اگر تمامِ عمرم را برای دوست داشتنت وقت بگذارم، باز هم فکر می‌کنم برای این همه عشق کم است…

هشت ماهگیت مبارک، هانای من؛
تو زیباترین قصه‌ای هستی که زندگی برایم نوشته و قشنگ‌ترین عشقی که قلبم تا ابد به خاطر خواهد سپرد… 🤍🕊️

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط