وقتی باردار شدم هم ناراحت شده بودم هم خوشحال چون دوست نداشته اون تایم بچه بیارم ولی از ی طرف هم برای اینکه ی مچجودی تو دلم بود و داشتم حملش میکردم و اولین بار که صدای قلبشو شنیدم واقعا لذت بردم توی دلم بود خیلی باهاش حرف میزدم خیلی خوشحال بودم از وجودش دوسش داشتم ولی وقتی به دنیا اومد اصلا حسم بهش چندبرابر شد تمام سختی های بارداری اوایل زایمانم می ارزید به تمام این ها روز به روز شاهد بزرگ شدنشم اون دستای کوچولوی اول که میگرفتم الان بزرگتر شده دلم برای اون دستای ریزشم تنگ شده فک نمیکردم انقدر دوستش داشته باشم به نظر من داشتن بچه می ارزه به همه چی شب زنده داری از کولیک و الان هم شب زنده داری برای دندونش ان شاالله خدا حافظ تمام فرزندانمون باشه و الهی که همه اونایی که چشم انتظار هستن طعم شیرین مادر شدن تجربه کنن

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط