پارت دوازدهم🌷
واقعا یک دقیقه اش اندازه هزارسال برام می‌گذشت اون خانمی که میخواست زایمان کنه دوبار اومد اتاقم می‌گفت تو چه طوری جیغ نمی‌کشی صدات در نمیاد منم گفتم بخدا منم درد دارم چون کسی نیومده بود معاینه ام کنه نمی‌دونستن که منم دهانه رحمم داره باز میشه 🥲 گفتم به ماما تروخدا یه مسکنی برام بزن یعنی هیچ وقت یادم نمیره چقدر التماس دکترشیفت با ماما رو کردم آخه لامصبا شما که نمی‌خواستید برام آمپول ایپدورال بزنید حداقل یه مسکنی یه گازی چیزی یه کار دیگه ای می‌کردید نه منو ول کنید دیگه اومد ماما گفت آفرین 5 سانت شدیو رفت بالا سر اون خانم اونم وقت زایمانش رسیده بود بعد از یک ساعت اینا گفتن که فول شده دائم داشت جیغ میزد یه لحظه که ساکت میشد فکر میکردیم زایمان کرده من اینقدر ساده بودم فکر میکردم صبر کردن اون زایمان کنه بعد برام ایپدورال بزنن همش میگفتم پس کی زایمان می‌کنه تو نگو اون بخاطر وزن بچش شونه اش گیر کرده و نمیتونه زایمان کنه توی این فاصله من به شدت حس دفع داشتم یعنی دست خودم نبود وقتی انقباض داشتم خود به خود زور میزدم مامانم باورش نشد که من بخوام الان زایمان کنم

من بااینکه بچه اولم بود ماما نگرفتم راضی ام بودم
دلم میخاد تا میتونم مامات رو بزنم چجوری دلش اومد اینکارو کنه

از خاطرات تو من داره گریم میگره دیگه چقدر ظالم بودن.حداقل اسم ماما رو بزار کسی پیشش نره

فقط بگو چطورر همسرت و مادرت بیمارستانو رو سرشون نزاشتن

یا حسین عزیزم چقدر بد بوده 🥴🥲🥲🥲🥲
من طبیعی بودم ولی خیلی راضی بودم خدا ماما همراهم رو خیر بده خیلی خوب بود