۱۳ پاسخ

منم هستم مثلا بخوام با یکی حرف بزنم بیشتر پیا‌م میدم پشت تلفن کلا زبونم میگیره😂

من یه جامیرم فک میکنم که همه دارن نگاهم میکنن وراجبم فک میکنن که چرا این دختره اینکارارومیکنه نمیدونم خجالت حساب میشه یانه ولی هرچی تلاش میکنم که یکم زبون قشنگ داشته باشم وجاهایی که حق باهامه بتونم ازخودم دفاع کنم واینکه قوی باشم وخجالتی نباشم نمیشه که نمیشه که نمیشه واینکه باهرکسی میخوام صحبت کنم وکلاباهاش راحت باشم خراب میشه وازم فراری وهیچ کسی تمایل صحبت کردن روباهام نداره چون من هیچ وجه اشتراکی باهیچ کسی نداشتم تابه حال نمیدونم چیکارکنم

من میخوام مثل تو شم
پرو پرحرف اجتناعی ام

صاف بایست و قوز نکن
نفس عمیق بکش
یه لبخند محو رو لبت باشه
زبان بدنت به بالا رفتن اعتماد به نفست کمک میکنه

منم قبلا اینجوری بودم اما الان نه، به نظرم بخاطر اعتماد به نفس پایینه

توهم به دخترت نگاه کن به این فکرکن که یه روزی یکم که بزرگترشد دیگه نیازی به هیچ کس نداری میشه سنگ صبورت میشه بهترین رفیقت بقیه توحاشیه میمونن

من اول اینطوری بودم ولی بدنیا اومدن دخترم خدا بهم نه تنها یه دختر ناز و مهربون بلکه اعتمادبنفس بهم هدیه داد ممنونتم خدا

منم پشت تلفن تپش قلب میگیرم ویخ میبندم ، رو در روهم که هیچی
یه بچه رو بخوام بهاطر سرماخوردگی ببرم دکتر از استرس نمیدونم به دکتر چی بگم قلبم میا‌د دهنم☹️

شل کن دخترم راحت باش😁

همه فک میکنن ی مغرور بی شعورم ولی نمیدونن که ی خجالتی کم حرف هستم😅😅😅

منم همینجوری ام

منم اینجوریم
متاسفانه همه فکرمیکنن مغرورم
نمیدونن خجالتیمممم

عزیزم ،ببین فقط به این فکر کن که همه آدم ها مشکلات شمارو دارن ، خیلی وقت ها ما خجالت میکشیم و خجالتی هستیم . وقتی به این فکر کنی راحت تر میشی .

سوال های مرتبط

مامان آیهان مامان آیهان ۵ سالگی
امروز اولین روز مهد پسرم بود ، بدون من که نموند من تمام سه ساعت رو کنارش بودم ، بعد خجالت میکشید اصلا حرف نمیزد یا اگر حرف میزد خیلی آروم پیش من حرف میزد که مربیشون اصلا صدای اینو تو این همه بچه نمیشنید ، بعد بچه ها چون این از همه کوچیک تر بود و خجالت میکشید و حرف نمیزد یکیشون که خیلی بی ادب بود هی میگفت من از این خوشم نمیاد پیش من نشینه بقیه هم به تبع اون همین حرف رو زدن ، وای داشتم سکته میکردم همونجا گریه ام ولی خودمو جمع کردم ، نسبت به پارسال که یه بار بردمش اصلا نمیموند میرفت فقط بازی ایندفه مینشست و توجه اش بیشتر بود اما مثلا مربی میگفت رنگ کن رنگ نمیکرد ، از یه طرف از این خوشحالم که اینقد این سه ساعت همکاری کرد و نشست از طرفی از اون حرفای بچه ها به شدت دلم شکسته و آخرشم مربیش گفت پسرت حرف نمیزنه ؟ گفتم حرف میزنه ولی اینجا خجالت میکشه ، اونجا بچه ها رو نگاه میکرد ولی با هیچ کدوم سعی نکرد دوست بچه ولی اومدم خونه با بچه های همسایمون کلی بازی کرد ، خدایا خودت کمکم کن پسرم رو راه بندازم خیلی سخته از طرفی از نطر روحی خودت داغون باشی و کلی دلشوره که یعنی همه چی درست میشه ؟ از طرفی باید محکم پشت بچه ات باشی ...