بچه‌ها من واقعا نه لذتی از بارداری می‌برم نه عشق و علاقه‌ی شدیدی به بچه‌م دارم نه حتی می‌تونم باهاش حرف بزنم. تنها ذوقی که دارم ذوق پدر شدن همسرمه و دوست دارم زودتر اونو با بچه ببینم🫠
حتی امروز بچه یه لگد محکم زد شکمم ده سانت اومد بالا. بیشتر از این که لذت‌بخش باشه ترسناک بود برام😐

چ جوری دلت میاد هر وقت بچه ام لگد میزنه گریه میکنم میگم خدایا شکرت منو لایق مادر شدن قرار دادی

این فکر دور کن از خودت ی قلب تو وجود داره میتپه چقدر شیرینه این هس من هر وقت تکون میخوره ایقدر قربون صدقه اش میرم

منم دقیقا مثه توام
و این عادیه چون بچه اولمونم هست و هیچ تجربه‌ای نداریم و چون ندیدیمشون اون علاقه هنوز شکل نگرفته
و همهههه اینا نرماله
حتی ممکنه بعد بدنیا اومدن هم یه ماه دوماه همین حس باشه ولی میگن رفع میشه و اینم باز نرماله

بارداری ک لذتی نداره بدبختی اینه من از شیردهی هم بدم میاد میخوام شیرخشک بدم

منم انقدر از اولش اتفاقای مسخره تو بارداری برام افتاده همش ترس و نگرانی دارم جایی برای عشق ورزیدن ب بچم نمونده

به نظرم طبیعیه مخصوصا اگه بچه اول باشه.منم نمیگم اصلا حسی ندارم یا دوسش ندارم چرا دارم ولی نه اونطوری که هی باهاش حرف بزنم.گاهی اوقات باهاش حرف میزنم شعر میخونم بیشتر سوره میخونم که دلم آروم باشه حالش خوبه.بشتر حس ترس و استرس دارم فکر کنم به خاطر همینه که زیاد توجه نمیکنم بهش.
فقط از خدا می‌خوام همه چی هم واسه ی همه مامانا هم من خوب پیش بره و نی نی شونو به سلامتی بغل بگیرن 🥹❤️

مگه میشه مگه داریم

طبیعیه منم همینجورم اتفاقا امروز داشتم ب خواهرشوهرم میگفتم من فقط دارم حملش میکنم

اره منم ،ایشالا دنیا بیاد درست میشه...

بزار دنیا بیاد اون موقع بیا اینجا ببینم چطور حس نداری بهش

عزیزم بعد که به دنیا بیاد انقد مهرش به دلت میفته که کلی لذت میبری