امشب اومدم پریودیم و ثبت کنم تو برنامه رفتم تو پروفایل و افتادم تو سوالا و حرفایی که نوشته بودم....
چه شب و روزای عجیبی بودن وقتی تو اون لحظه ها بودم حس میکردم افتادم وسط یه اقیانوس که از هیچ طرف به هیچ ساحلی راه نداره از حاملگی پر خطر و زایمان وحشتناکم تا زردی و کولیک و عمل و رفلاکس دخترم
ولی از این لحظه که به اون روزا نگاه میکنم انگار دارم از ساحل خط اقیانوسو میبینم همینقدر اون روزا دورن ازم....
دلم خواست بنویسم برای کساییه که حس میکنن وسط اقیانوسن
طاقت بیارین شاید وسط این اقیانوسه بی سر و ته ساحل ازتون دور باشه یا اصلا نبینینش ولی نزدیکتر از اونیه که فکرشو میکنی....

ممنون عزیزم برای وقتی که گذاشتی من یه دختر ۱۳ ساله دارم فک کن دیگه بچم بزرگ شده بود راحت همه جا میرفتم درد سری نداشتم اماالان مث یه زندونی ام که حموم رفتنم هم دست خودم نیست به کارام نمیرسم بعضی موقعها کم میارم دوماه پیش که اونقدر حالم بد بود حمله عصبی بهم دست میداد رفتم پیش یه رواندرمانگر و دارم اسنترا میخورم الان خیلی بهترم مرسی از حرفات ارومتر شدم امیدوارم خدا به همه ما مامانا توان وصبر بده❤️

الان اقیانوست ارومتر شده؟

😓❤لازم بود دیدن این پیام
مرسی💞