همسرم اومد داخل اتاق دید چه حال خوبی دارم رفت به مادرم گفت و خیال جفتشون راحت شد که من درد ندارم من برای خودم ورزشایی که ماما گفت رو میکردم بعد دراز کشیدم و دیدم داخل سرم یه آمپول زدن فکر نکنم به نیم ساعت رسید دردام شروع شد ولی زیاد نبود معاینه کردن و گفتن3 سانتی منم ورزش میکردم و همسرم هرازگاهی میومد سر میزد و میدید حالم خوبه میرفت
من ساعت11 صبح بستری شدم و ساعت2 بهم آمپول فشار زدن و تا5 درد زیادی نبود 5 اومدن میشه آبم رو پاره کردن و بچم با شدت تکون میخورد من ترسیده بودم هی میگفتم بچم چی شده چرا آنقدر تکون میخوره میگفتن موردی نیست ورزش کن دردام از 5 زیادشد اومدن معاینه و من فقط3 سانت بودم همسرم اومده بود داخل و صدای جیغ های منو که شنیده بود ترسیده بود اومد پیشم و گفت مامانت خیلی نگران زنگ زدم بهش با اون همه درد گفتم چیزی نیس دردام کمه نگران نباش تا1 ساعت دیگه نوه ات رو میبینی

دردام تا ساعت8 آنقدر زیاد شده بود که فقط جیغ میزدم و دائم میرفتم دسشویی به خودم آب گرم میگرفتم فقط آب دردمو‌ یکمی کم میکرد صدای جیغ من آنقدر زیاد بود که شوهرمو مادرم از پشت درهای بسته شنیده بودن و گریه میکردن شوهرم اومد داخل گفتم برو بگو منو سزارین کنند دارم میمیرم جیغ میزدم فقط رفت گفت و گفتن نمیشه یه گاز آوردن وصل کردن به دهنم که اونم جوابگو نبود و شوهرم گریه میکرد بالا سرم
دکتر به شوهرم گفت بره بیرون و خودش دست به کار شد هی بهم گفت زور بزن این کارو کن اون کارو کن حالت سجده زور بزن خلاصه تا ساعت 10 اومدن معاینه کردن و من هیچ پیشرفتی نداشتم و فقط ناله میکردم دیگه ساعت11بود فکر کنم که گفتن دسشویی دارم دستگاه ها رو از من جدا کنین باید برم دستشویی رفتم و برای تسکین دردام آب گرم به خودم گرفتم که حس کردم مقعدم داره پاره میشه رفتم بیرون جیغ کشیدم که مقعدم داره پاره میشه دکتر اومد معاینم کرد و گفت فول زود بیارینش اتاق زایمان
نمی‌تونستم بشینم رو ویلچر از ترس واسه همین دو تا ماما زیر بغلمو‌ گرفتن و یکیم سرمم رو نگه داشت منو بردن تو اون اتاق که وقتی دیدم داشتم سکته میکردم

خب بعدش

بعدش....