تجربه سزارینم پارت ۲
خلاصه رفتیم اتاق عمل هنوز کار مریض قبلی تموم نشده بود بخاطر همین یه ۵ دقیقه تو اون بیرون اتاق موندم
که شوهرم امضارو داد رفت کم کن ترس افتاد به جونم بغض کردم یهو گریه کردم
متخصص بیهوشی که یه پیر مرد بود اومد خیلی جدی پرسید چرا گریه میکنی فکر کردم داره دعوام میکنه ساکت شدم ولی دلداری میداد گفت چیزی نمیفهمی انقدر راحته که هیچ چیزی حس نمیکنی چرا گریه میکنی
بعد اون رفت یه مرد دیگه که تو ریکاوری بود اومد گفت آمپول بی حسی ۳ دهم آمپول عضلانی هم درد نداره دیگه منم استرسم کم شد
یکم اونطرف تر فقط هی صلوات می‌فرستادم و نفس عمیق میکشیدم خیلی استرس داشتم
دوتا پرستاره میگفتن بیچاره سنش کمه ببین چقدر استرس داره دلشون میسوخت😂
باز رفتم اتاق عمل همه دلشون سوخت به حالم😂 میگفتن چند سالته میگفتم ۲۰ آخه اونا هم تهش می‌خورد ۳۰ ۲۵ باشن بعد میگفتن بچه ای و فلان می‌فهمیدم اندازه من بچه دارن
خلاصه رفتم رو تخت دکتر اومد آمپول بزنه سونشو که زد خیلی راحت بود فقط یخورده خود دارو رو زدنی سخت بود اما نباید اصلا تکون بخوری
سریع پاهام کم کم گرم شد

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط