پارت سوم#
ساعت چهار رسیدیم بیمارستان و پذیرش شدیم و یه نفر جلوتر من عمل داشت
ساعت هفت و نیم نوبت من شد رفتم سرم زدن و وارد اتاق عمل شدیم
واقعا مادرشدن حس عجیبیه منه ترسوی نازنازی چنان قوی بودم و محکم قدم برمی‌داشتم
خلاصه دکترم خیلی با مهربونی گفت دراز بکش رو تخت عمل اولین ترس من آمپول بی حسی بود که اصلاااااااااا متوجه نشدم کی زدن دومین ترسم سوند بود که خداروشکر اونم بعد بی حسی وصل کردن و اصلا متوجه نشدم و دراز شدم شروع کردن عمل ولی متاسفانه من سنت چپم یه مقدار حس داشت دیگه داد و بیداد که در دارم اومدن مورفین و مخدر قوی زدن برام یه لحظه انگار بیهوش شدم چون اصلا صدای گریه بچه رو نشنیدم و رد سینم نزاشتن انگار و فقط از اینجا یادمه که تو ریکاوری بودم
و همش میگفتم بچم هنوز نیاورده بودنش پیشم

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط