مامان‌های گل،
یه چیز خیلی مهم هست که باید همیشه حواسمون بهش باشه: امنیت بچه‌هامون.
حقیقت اینه که آزار جنسی فقط از غریبه نمیاد؛ گاهی از همون آدمایی میاد که فکرشو نمی‌کنیم. پس بهتره احتیاط کنیم، بدون اینکه استرس الکی به خودمون بدیم.

هر لباسی رو فقط چون “بچه‌اس” تنش نکنیم. لباس باید پوشیده و مناسب باشه، مخصوصاً تو جمع.

بچه رو با آدمایی که جنس مخالف‌ان تنها نذاریم، حتی اگه فامیل نزدیک باشن.

به هیچ‌کس صددرصد اعتماد نکنیم، نه عمو، نه دایی، نه پسرعمو… امنیت بچه مهم‌تره از اینکه کسی ناراحت شه.

هیچ وقت بچه رو زورکی نفرستیم بغل کسی، یا مجبورش نکنیم ببوسه/بغل کنه. اجازه بدیم خودش انتخاب کنه.

اگه بچه گفت “دوست ندارم برم پیش فلانی”، پشت گوش نندازیم؛ معمولاً یه دلیل پشتش هست.

بهش یاد بدیم بدنش مال خودشه و هیچ‌کس حق نداره جاهای خصوصی بدنش رو لمس کنه.

این چیزا برای ترسوندن نیست، برای محافظت‌ه.
ما مامانا با یه کم دقت و آگاهی می‌تونیم بهترین سپر بچه‌هامون باشیم. ❤️

تصویر
۷ پاسخ

خیلی ممنون
بخصوص کسانی که دختر داره

باریکلااااا

کانال غذای کودک در روبیکا با بیش از ۲۷۰۰ مادر❤️
@food_babyy

ممنون🥰

همش حقیقه
حس وحال نی نیارو خریدارم بدجور😋💕

بهترین حرف
باید با طلا نوشت

عالی بود عزیزم مرسی از حرفات امیدوارم گوش بدن مامانا

سوال های مرتبط

مامان حلما مامان حلما ۲ سالگی
#ارسالی_شما

پیامی
برای
تو
که قصد داری...

برای تو، که ایستادی سرِ دو راهیِ …

اون چیزی که توی شکمته، فقط یه توده سلولی نیست؛
یه "جان"ه...
یه چیزی که داره کم‌کم شکل تو رو می‌گیره، تو رو مادر می‌کنه.
اون، اولین نفریه که صدای قلبت رو از درون شنیده. اولین کسی که قبل از اسمش، حسش کردی. قبل از اینکه دنیا ببینه‌ش، تو فهمیدی وجود داره.

می‌دونم که شاید هیچ‌کس کنار تو نیست. شاید مادر، خواهر، حتی پدر بچه همه بار رو روی دوشت گذاشتن.
می‌دونم... ولی یه چیز هست که فقط مال خودته:
صدای قلب اون بچه که الان، همین الان، داره توی بدنت می‌کوبه، حتی اگه هنوز نشنیدیش.

سقط، فقط پایانِ یه بارداری نیست. پایانِ یه بخشی از خودته.

یه بخشی که شاید سال‌ها بعد، بی‌هوا، نصفه شب، وقتی همه خوابن، بیاد توی فکرت و بگه: «اگه بودم چی؟»

هیچ‌کس نمی‌دونه تو چی کشیدی. هیچ‌کس حق نداره قضاوتت کنه.
ولی یه چیز رو بدون:
تو مادر شدی، حتی اگر کسی بهت نگه. حتی اگه کسی نباشه بچه رو بغل کنه، تو همین الان مادر شدی.
حتی اگه این چندمین فرزند تو هست، یه بچه‌ی تکراری نیست. این یه جان جدیده. یه نقطه‌ شروعِ تازه.

و اگه این بچه زنده بمونه، یه روزی شاید بشه همون کسی که بغلت می‌کنه و می‌گه: "ممنون که نگهم داشتی."

تو قرار نیست بی‌نقص باشی. فقط قراره مهربون باشی.

اگه فقط یه درصد احتمال می‌دی که یه زندگی پشت این دو‌راهی خوابیده، همون یه درصد کافیه.
چون زندگی همیشه از همون یه ذره شروع می‌شه...

@hejrat_kon

#سقط
#فریاد_بیصدا
#مادر
مامان کوچولو مامان کوچولو ۱۱ ماهگی
مامان پسرگلم مامان پسرگلم ۲ سالگی
💕💕


نوزاد هنوز حرف زدن بلد نیست. تنها راهی که می‌تونه نشون بده چی می‌خواد یا چه‌حسی داره، همون گریه‌هاشه، حالت صورتش، یا تکون‌های بدنش. یعنی با یه زبان غیرکلامی با مادر ارتباط می‌گیره.

اگه مادر بتونه این نشونه‌ها رو با دقت و حساسیت بخونه و درست جواب بده، نوزاد کم‌کم درک شدن رو تجربه می‌کنه می‌کنه و یه حس امنیت درونی پیدا می‌کنه.
ولی اگه مادر جوابای بی‌ثبات بده یا درست متوجه نشه، بچه یاد می‌گیره که حتی اگه نشونه هم بده، کسی نمی‌فهمه. پس بهتره اصلاً چیزی نگه.

همین تجربه می‌مونه توی ناخودآگاه و بعدها توی رابطه‌های عاطفی بزرگسالی خودش رو نشون می‌ده.

بعضی از ما به‌جای اینکه بگیم چی می‌خوایم، ساکت می‌مونیم و انتظار داریم طرف مقابلمون خودش بفهمه. وقتی نمی‌فهمه، ناراحت می‌شیم یا احساس می‌کنیم دوستمون نداره.

در واقع، هنوز توی همون دنیای کودکانه گیر کردیم که فکر می‌کردیم اگه کسی واقعاً دوسمون داشته باشه، باید بدون اینکه چیزی بگیم، بفهمه چی تو دلمه.

ولی رابطه‌ی سالم یعنی بتونیم راحت و صادقانه بگیم چی می‌خوایم.
مامان فَرنیک💖 مامان فَرنیک💖 ۱۲ ماهگی
کاش تمرین کنیم هر بار کسی از روشی متفاوت در بچه‌داری حرف می‌زنه، اژدهای درونمون رو نفرستیم سراغش!

اینکه ما روش دیگه ای داریم، یا هنوز خودمون موفق نشدیم، دلیل نمی‌شه سوال و تجربه بقیه رو با تحقیر جواب بدیم یا روش یه نفر دیگه رو با گفتن «امان از دست این دکترا» زیر سوال ببریم

هر حرف متفاوت حمله به مادریِ ما نیست که لازم باشه از خودمون با بی‌احترامی دفاع کنیم چون خوشمون نمیاد یا استرس میگیریم از روش و حرف بقیه

برای بعضیا، تجربه شخصی و توصیه دوست و خانواده مبنای تصمیم‌گیریه.

ولی بعضیا ترجیح میدن درباره تغذیه، خواب، زمان و نحوه از پوشک گرفتن یا از شیر گرفتن، با پزشک، روان‌شناس و متخصصِ بچه شون مشورت کنن والا این آدما هم حق دارن سوال بپرسن و از تجربه‌ شون حرف بزنن، بدون اینکه بشنون: «کی این دری‌وری‌ها رو یادت داده؟» یا «چرا انقدر جوگیر میشید؟»

خصوصا وقتی تمام استدلال مخالفت اینه که: من برای بچه‌م این کار رو نکردم!
خب عزیز من، «من نکردم» شرح تجربه‌ ی شماست نه سند اشتباه بودن انتخاب بقیه

نه سن از پوشک گرفتن مدال مادریه،
نه مدت شیردهی،
نه زمان جدا کردن جای خواب.
نه اینکه کی کِی تونست پستونک رو بگیره
اگر ادعایی به اسم «علم» مطرح میشه، درباره منبع و اعتبارش سوال کنیم، با دلیل، نه با توهین. یا حتی دوستانه و با دلسوزی پیشنهاد بدیم

خیلی تو گهواره دارم میبینم زیر تاپیکای مربوط به خواب و تغذیه و قطع شیرو پوشک یه عده با توهین و تمسخر از عملکردشون دفاع میکنن و برچسب جوگیرو بی فکرو احساساتی میزنن به مادر که چی؟ ول کنید حرف این دکترا و روانشناسا رو!

قدرتِ استدلالمون باید توی دلیل‌هامون دیده بشه، نه شدتِ بی‌احترامی‌مون.
مامان حلما مامان حلما ۱۱ ماهگی
من نزدیک به یک ساله که دارم تجربه‌ام از زندگی با دختری که دچار رفلکس پنهانه رو با خودم حمل می‌کنم؛ تجربه‌ای که شاید هیچ‌کس تا وقتی خودش واردش نشه، نتونه واقعاً بفهمتش. 🤍
رفلکس پنهان شبیه یه بلای ناگهانیه...
یه روز، بدون اینکه چیزی بدونی، بدون اینکه حتی تصورش رو بکنی، میاد و همه‌چیز رو زیر و رو می‌کنه. 🥺
روز قبلش با آرامش به بچه‌ات شیر دادی. همه‌چیز عادیه.
اما یه روز می‌رسی به جایی که بچه رو بغل می‌کنی تا بهش شیر بدی، ولی نق می‌زنه، سرش رو برمی‌گردونه و شیر نمی‌خوره. 💔
اولش با خودت می‌گی شاید سیره...
شاید گرسنه نیست...
اما یک ساعت می‌گذره، دو ساعت می‌گذره و می‌بینی نه...
بچه گرسنه‌ست، ولی نمی‌تونه شیر بخوره. 🥺
از همون‌جا زندگی تو هم تغییر می‌کنه...
دیگه مادرِ قبل نیستی.
دیگه بچه‌ای نداری که خودش با گریه و بی‌قراری بهت بگه گرسنه‌ست و تو با خیال راحت بهش شیر بدی.
حالا باید مدام حواست جمع باشه.
باید خودت بفهمی کی گرسنه‌ست.
باید به هر روشی که می‌تونی، هرچقدر هم سخت، شیرش بدی؛ فقط برای اینکه کوچولوت گرسنه نمونه. 🫂🤍
و در تمام این مدت، باید پوست کلفت باشی...
چون حرف مردم شروع می‌شه. 💔
یکی می‌گه شاید به خاطر شیشه‌شیره.
یکی می‌گه شاید شیرت بدطعم شده.
یکی می‌گه شاید فلان کار رو اشتباه انجام دادی